Bramin

[Aniruddha das]

Bramin nie gromadzi bogactw dla zapewnienia sobie wygodnego życia. Jest usatysfakcjonowany dochodem, który przychodził do niego automatycznie jako jego przeznaczenie. Taka postawa w życiu jest świadectwem doskonałej wiedzy. Człowiek posiadający doskonałą wiedzę wie, że nikt nie może być bardziej szczęśliwym niż jest mu to przeznaczone. W tym materialnym świecie każdy ma przeznaczoną pewną dozę cierpienia i pewną ilość szczęścia. Rozmiar cierpienia i szczęścia jest z góry przeznaczony każdej żywej istocie. Nikt nie może powiększyć ani pomniejszyć szczęścia płynącego z materialistycznego życia. Bramin nie zabiega o więcej materialnego szczęścia, lecz wykorzystuje swój czas na rozwój duchowy.


Bramin Sudama Vipra z Kryszną pod drzewem podczas nawałnicy.

[Aniruddha das]

Pan Kryszna miał dobrego przyjaciela bramina, który był bardzo zaawansowany w wiedzy transcendentalnej, i dzięki swej zaawansowanej wiedzy w ogóle nie był przywiązany do przyjemności materialnych. Dlatego był on bardzo spokojny i osiągnął najwyższą kontrolę nad swoimi zmysłami. Oznacza to, że bramin ten był doskonałym bhaktą, bowiem dopóki nie jest się doskonałym bhaktą, nie można osiągnąć najwyższej wiedzy. W Bhagavad-gicie powiedziane jest, że osoba, która osiąga doskonałość wiedzy, podporządkowuje się Najwyższemu Osobowemu Bogu. Innymi słowy, każda osoba, która podporządkowała swoje życie służbie dla Najwyższego Osobowego Boga, osiągnęła doskonałość wiedzy. Efektem doskonałej wiedzy jest zarzucenie materialistycznego stylu życia. Ten brak przywiązania oznacza całkowitą kontrolę zmysłów, które zawsze przyciągane są przez przyjemności materialne. Zmysły bhakty zostają oczyszczone, i wtedy angażowane są w służbę dla Pana. Takie jest kompletne pole służby oddania.
Kryszna - Źródło wiecznej przyjemności
Rozdział 79 – Spotkanie Pana Kryszny z Sudamą

[Aniruddha das]

Bramin nie może być głupi czy też niewykształcony. Dlatego są dwa podziały wśród braminów, a mianowicie Vaisnavowie i ci, którzy są panditami. Ci, którzy są po prostu panditami, pomimo rozległej wiedzy, nie są jeszcze bhaktami Pana, czyli Vaisnavami. Pan Kryszna nie jest z nich szczególnie zadowolony. Bycie po prostu uczonym braminem nie wystarcza, aby zwrócić uwagę Najwyższego Osobowego Boga. Bramin musi być nie tylko dobrze wykwalifikowany, zgodnie z wymogami Śrimad-Bhagavatam i Bhagavad-gity, lecz jednocześnie musi być bhaktą Pana Kryszny. Doskonałym przykładem jest Sudama Vipra. Był on wykwalifikowanym braminem, nieprzywiązanym do żadnych materialnych przyjemności, i jednocześnie był on wielkim bhaktą Pana Kryszny. Pan Kryszna, który czerpie przyjemność ze wszystkich ofiar i pokut, bardzo lubi braminów takich jak Sudama Vipra i widzieliśmy z zachowania Pana Kryszny, jak bardzo podziwia On takiego bramina. Dlatego idealną platformą ludzkiej doskonałości jest zostanie braminem-Vaisnavą, takim jak Sudama Vipra.

[Aniruddha das]

Cztery grupy społeczne – bramini, ksatriyowie, vaiśyowie i śudrowie – pochodzą z różnych części kosmicznej formy Najwyższego Pana. Bramini pochodzą z głowy, ksatriyowie pochodzą z ramion, vaiśyowie z talii, a śudrowie z nóg. Podobnie sannyasini pochodzą z głowy, vanaprasthowie z ramion, grhasthowie z pasa, a brahmacarini z nóg.

Te różne grupy społeczne i okresy życia duchowego ustanawiane są w oparciu o kwalifikacje. Bhagavad-gita stwierdza, że te cztery grupy społeczne stworzone są przez Samego Pana na podstawie różnych cech indywidualnych. Tak jak różne części ciała wykonują różne czynności, tak różne grupy społeczne i etapy życia duchowego także mają przeznaczone różnego rodzaju czynności, odpowiednio do kwalifikacji i pozycji ludzi objętych systemem varnaśrama. Jednakie celem tych wszystkich działań jest zawsze Najwyższy Osobowy Bóg. Bhagavad-gita stwierdza, że "On jest najwyższym podmiotem radości." Tak więc bez względu na to, czy jest się braminem czy śudrą, trzeba zadowolić Najwyższego Pana swoimi czynami. Potwierdza to także Śrimad-Bhagavatam: "Każdy musi wypełniać swój określony obowiązek, lecz doskonałość takiej pracy zależy od stopnia, w jakim zadowolony jest z niej Pan." Zalecenie to mówi, że powinno się działać zgodnie ze swoją pozycją, i poprzez takie działanie trzeba usatysfakcjonować Najwyższą Osobę; w przeciwnym razie upada się ze swojej pozycji.
Nektar Oddania
Rozdział 2 – Pierwsze etapy oddania

[Aniruddha das]

Cztery podziały ludzkiego społeczeństwa zostały stworzone przeze Mnie, odpowiednio do trzech
sił natury materialnej i przypisanej im pracy.
Bg 4,13
Pan jest stwórcą wszystkiego. Wszystko zostało zrodzone z Niego, wszystko jest utrzymywane przez Niego i wszystko po unicestwieniu spocznie w Nim. Jest On zatem również stwórcą czterech podziałów społecznych, począwszy od grupy ludzi inteligentnych, nazywanych fachowo braminami, będących pod wpływem guny dobroci. Następną grupą jest grupa administracyjna, nazywana ksatriyami i znajduje się ona pod wpływem guny pasji. Kupcy, nazywani vaiśyami, znajdują się pod wpływem mieszaniny dwóch sił natury: pasji i ignorancji, a śudrowie, czyli robotnicy, są pod działaniem trzeciej siły natury materialnej – ignorancji.
Ludzkie społeczeństwo podobne jest do każdego innego społeczeństwa zwierzęcego, i aby wynieść ludzi ponad stan zwierzęcy, Pan stworzył wyżej wspomniane podziały społeczne. W ten sposób członkowie odpowiednich grup mogą systematycznie rozwijać świadomość Kryszny. Skłonności poszczególnych ludzi do określonych prac są uwarunkowane siłami natury materialnej, pod wpływem których ludzie ci się znajdują.
Cechą bramina jest to, że zna on Brahmana – Najwyższą Prawdę Absolutną. Jednak większość z nich zbliża się tylko do bezosobowej manifestacji Pana Kryszny – Brahmana. I jedynie człowiek, który przekracza ograniczoną wiedzę bramina i osiąga wiedzę o Najwyższym Osobowym Bogu, Panu Śri Krysznie, zostaje osobą świadomą Kryszny (albo innymi słowy Vaisnavą). Świadomość Kryszny zawiera wiedzę o różnych pełnych ekspansjach Kryszny, takich jak: Rama, Nrsimha, Varaha itd. Tak jak Kryszna jest transcendentalny do podziałów społeczeństwa ludzkiego, tak również osoba świadoma Kryszny jest transcendentalna wobec takich podziałów, bez względu na to, czy weźmiemy tutaj pod uwagę podziały grupowe, narodowe czy też rasowe.

[Aniruddha das]

Obowiązkiem bramina, który zrodzony jest z głowy Pana, jest głoszenie transcendentalnej wiedzy wedyjskiej określanej jako śabda-brahma. Ponieważ bramin jest głową, powinien on nauczać transcendentalnej wiedzy i powinien on także jeść w imieniu Najwyższego Pana. Zalecenia wedyjskie mówią, że jeśli bramin spożywa posiłek, to należy rozumieć, że za jego pośrednictwem je Najwyższy Osobowy Bóg. Nie jest to tak jednakże, że bramin je w imieniu Pana, lecz nie głosi światu przesłania Bhagavad-gity. Ten, kto propaguje nauki Gity, jest bardzo drogi Krysznie. Jest to potwierdzone w samej Gicie. Taki nauczyciel jest faktycznie braminem, i dlatego ofiarowując mu pożywienie, żywi się bezpośrednio Najwyższego Pana.
Nektar Oddania
Rozdział 2 – Pierwsze etapy oddania

[Aniruddha das]

Ale temu, kto ten najwyższy sekret tłumaczy Moim wielbicielom, gwarantowana jest czysta służba oddania,
i w końcu powróci on do Mnie. Nie ma dla Mnie droższego od niego sługi w tym świecie,
ani też nigdy droższego nie będzie. I orzekam, że ten, kto studiuje tę świętą rozmowę, wielbi Mnie całą swoją
inteligencją.
Bg 18. 68-70

Na ogół radzi się, aby o tematach Bhagavad-gity rozmawiać tylko pomiędzy wielbicielami, gdyż ci, którzy nimi nie są, nie rozumieją ani Kryszny, aniBhagavad-gity. Kto nie przyjmuje Kryszny takim jakim On jest, aniBhagavad-gity takiej jaką jest, ten nie powinien próbować tłumaczyć jej dowolnie, gdyż jest to wielką obrazą. Bhagavad-gitę należy tłumaczyć tylko tym osobom, które gotowe są do zaakceptowania Kryszny jako Najwyższej Osoby Boga. Jest to temat do rozmowy tylko dla wielbicieli, a nie dla filozofów spekulantów. Każdy jednakże, kto próbuje szczerze przedstawić Bhagavad-gitę taką jaką ona jest, uczyni postęp w czynnościach służby oddania i osiągnie stan czystego oddania. Dzięki takiemu czystemu oddaniu z pewnością powróci do domu, z powrotem do Boga.

[Aniruddha das]

Kwalifikowany bramin, który jest ekspertem w zawodowych obowiązkach bramińskich, nie zawsze musi być Vaisnavą. Jego obowiązki są opisywane jako sześć zajęć bramińskich. Pathana oznacza, że bramin musi dobrze znać pisma wedyjskie; musi on również umieć uczyć innych studiowania tych pism. To jest pathana. Bramin musi też doskonale oddawać cześć różnym Bóstwom i odprawiać rytuały wedyjskie (yajana). Ze względu na to yajana, bramin – będący głową społeczeństwa – wypełnia wszystkie rytuały wedyjskie dla ksatriyów, vaiśyów i śudrów. Jest to nazywane yajana, czyli pomocą w spełnianiu ceremonii na rzecz innych. Pozostałe dwa zajęcia to dana i pratigraha. Bramin przyjmuje różnego typu dary (pratigraha) od swych uczniów (głównie ksatriyów, vaiśyów i śudrów). Nie zatrzymuje on jednak wszystkich pieniędzy dla siebie. Zostawia sobie tylko niezbędną ich ilość, dając resztę innym (dana).

Aby taki kwalifikowany bramin mógł czcić Bóstwo, musi być Vaisnavą. Pozycja Vaisnavy jest więc wyższa od pozycji bramina.
Madhya 4.87

[Aniruddha das]

Spośród dwóch zamanifestowanych energii [ducha i tępej materii], istoty posiadające siłę życia [warzywa, trawa, drzewa i rośliny] są wyżej postawione względem tępej materii [kamieni, ziemi itd.]. Wyższymi od nieporuszających się roślin i warzyw są poruszające się robaki i węże. Wyższymi od robaków i węży są zwierzęta, które posiadają rozwiniętą inteligencję. Wyżej postawionymi od zwierząt są ludzkie istoty, a wyższymi od istot ludzkich są duchy, ponieważ nie posiadają one ciał materialnych. Wyższymi od duchów są Gandharvowie, a od nich wyższymi są Siddhowie. Wyższymi od Siddhów są Kinnarowie, od których wyżsi są asurowie. Wyższymi od asurów są półbogowie, a najwyższym półbogiem jest Indra, król niebios. Wyższymi od Indry są bezpośredni synowie Pana Brahmy, tacy jak król Daksa, a najwyższym spośród synów Pana Brahmy jest Pan Śiva. Ponieważ Pan Śiva jest synem Pana Brahmy, Brahma uważany jest za wyższego od niego. Ale również i Brahma podlega Mnie, Najwyższemu Osobowemu Bogu. A ponieważ Ja jestem przychylny braminom, bramini są najlepsi ze wszystkich.
ŚB 5.5.21-22

[Aniruddha das]

Bramin nie staje się niczyim sługą. Pełnienie służby dla innych jest czynnością śudry. Bramin jest zawsze niezależny, ponieważ jest on nauczycielem, mistrzem duchowym i doradcą społeczeństwa. Wszystkich potrzeb życia dostarczają mu członkowie społeczeństwa. W Bhagavad-gicie Pan podzielił społeczeństwo na cztery grupy: brahmana, ksatriya, vaiśya i śudra. Bez tego naukowego podziału społeczeństwo nie może prawidłowo funkcjonować. Bramin powinien udzielać dobrej rady wszystkim członkom społeczeństwa.
Caitanya Caritamrita — Adi-lila
Rozdział 13 – Przyjście Pana Śri Caitanyi Mahaprabhu
Tekst 82