NAMA-HATTA

Adi 17.197 "'Hindusi intonują imię Hari, ponieważ jest to imię ich Boga. Lecz wy jesteście mahometańskimi mięsożercami. Dlaczego intonujecie imię hinduskiego Boga?'
Adi 17.198 "Mięsożerca odpowiedział: 'Czasami żartuję sobie z Hindusów. Niektórzy z nich nazywają się Krsnadasa, a niektórzy Ramadasa.
Adi 17.199 "'Niektórzy zwą się Haridasa. Zawsze intonują, "Hari, Hari", więc myślałem, że zamierzają dopuścić się kradzieży w czyimś domu.
Adi 17.199 Znaczenie: Inne znaczenie "Hari, Hari" jest "Kradnę, kradnę."
Adi 17.200 "'Od tego czasu mój język zawsze wibruje dźwięk, "Hari, Hari". Nie chcę wypowiadać tego słowa, lecz mimo to mój język wypowiada je. Nie wiem, co zrobić.'
Adi 17.200 Znaczenie: Czasami demoniczni niewierzący, nie rozumiejąc mocy świętego imienia, naśmiewają się z Vaisnavów, kiedy ci intonują maha-mantrę Hare Krsna. Takie żarty są również korzystne dla tych osób. Czternasty werset Drugiego Rozdziału Canto Szóstego Śrimad-Bhagavatam oznajmia, że intonowanie maha-mantry Hare Krsna, nawet żartem, podczas zwykłej dyskusji, by wskazać na coś obcego, czy z lekceważeniem, nazywane jest intonowaniem namabhasa i prawie że jest na platformie transcendentalnej. Ten stan namabhasa jest lepszy niż nama-aparadha. Namabhasa budzi najwyższą pamięć o Panu Visnu. Kiedy ktoś pamięta Pana Visnu, uwalnia się od przyjemności materialnej. W ten sposób stopniowo ofiaruje się pełnić transcendentalną służbę dla Pana i staje się zdolnym do intonowania świętego imienia Pana na pozycji transcendentalnej.
Adi 17.201-202 "Inny mięsożerca powiedział: 'Panie, posłuchaj mnie. Od dnia, kiedy żartowałem z Hindusami w ten sposób, mój język intonuje hymn Hare Krsna i nie może go porzucić. Nie wiem, jakie mistyczne hymny i ziołowe leki znają ci Hindusi.'

10 obraz jest opisanych jak następuje:
(a)znieważanie bhakty, szczególnie bhakty zaangażowanego w szerzenie chwał świętego imienia;
(b)uważanie imienia Pana Śivy lub któregokolwiek półboga za równe pod względem mocy świętemu imieniu Najwyższej Osoby Boga (nikt nie jest równy Najwyższej Osobie Boga ani nikt Go nie przewyższa);
(c)niespełnianie instrukcji mistrza duchowego;
(d)znieważanie literatury wedyjskiej i literatury zgodnej z literaturą wedyjską;
(e)uważanie, że chwały świętego imienia są wyolbrzymione;
(f)niewłaściwe interpretowanie świętego imienia;
(g)popełnianie grzesznych czynności na mocy świętego imienia;
(h)porównywanie intonowania świętego imienia do pobożnych czynności;
(i)instruowanie o chwałach świętego imienia osoby, która nie żadnego zrozumienia intonowania świętego imienia;
(j)nie rozbudzenie transcendentalnego przywiązania do intonowania świętego imienia, nawet po wysłuchaniu wszystkich tych nakazów pism świętych.

- C.C. Adi 5.23-24

Arkadiusz pisze: (b)uważanie imienia Pana Śivy lub któregokolwiek półboga za równe pod względem mocy świętemu imieniu Najwyższej Osoby Boga (nikt nie jest równy Najwyższej Osobie Boga ani nikt Go nie przewyższa);

Ten fragment na pewno nie jest autentyczny. Sam Tulsidas uważał Śiwę i Wisznu za tych samych. Sam Bhagawan Kryszna kazał Ardżunie modlić się do Śiwy i Durgi. Kontrargumentów można podać wiele z siastr.

Jakościowo Sziwa jest równy Wisznu ale ilościowo nie, moc imienia też jest różna z tego względu, że są różnymi osobami.
Abstrahując np. imię Radharani jest jeszcze potężniejsze niż imię Kriszna, ponieważ imię Radhiki urzeka samego Krisznę
Niestety używam tutaj swojego materialnego punktu spojrzenia. W "Złotym Avatarze" jest to wszystko dokładnie wyjaśnione.

Yogi Krishnaram pisze:

Arkadiusz pisze: (b)uważanie imienia Pana ?ivy lub któregokolwiek półboga za równe pod względem mocy ?więtemu imieniu Najwyższej Osoby Boga (nikt nie jest równy Najwyższej Osobie Boga ani nikt Go nie przewyższa);

Ten fragment na pewno nie jest autentyczny. Sam Tulsidas uważał Śiwę i Wisznu za tych samych. Sam Bhagawan Kryszna kazał Ardżunie modlić się do Śiwy i Durgi. Kontrargumentów można podać wiele z siastr.

Jest autentyczny. Jest wiele ślok, które mówią iż Shiva (jest Shiva i Shivaa) i Vishnu są tożsami, jest też wiele innych ślok, które mówią o różnicy. Należy również rozróżnić na Rudre, który jest w kategorii Trimurti oraz na Shive, który jest Najwyższym Brahmanem. W Vishnu Sahasranama jedno z imion Vishnu to Shiva i tak samo jest w Shiva Sahasranama. Sri Sankara podaje obrazy wobec intonowanie imion do Pana Shivy i również jest śloka, że obrazą jest uważanie Shivy za równego innym jak Vishnu. Shiva Purana podaje osobę Vishnu jako podrzędnego wobec Shivy, czasem jednak podaje iż Vishnu to Shiva. Wszystko zależy od poziomu [emanacja dualizmu z Brahmana] który jest omawiany. A fakt, iż Wajsznawowie czczą innych Devów nie wskazuje na żadną przesłankę w sprawie hierarchii Param Deva. Śraddha Vaishnawów opiera sie na Vishnu Puranie, w której Vishnu uważany jest za najpełniejszy przejaw Absolutu. Bhagavatam uznaje Shive za najlepszego wielbiciela, podobnie Shiva Purana uważa Vishnu za najlepszego bhaktę Pana Shivy. Wajsznawowie Prabhupadanugas pracują w określonej autentycznej mardze (ścieżce), której prawdy wiary wyjawione są przez Goswamich i Aczarjów. Należy mieć pełną wiarę w swoją ścieżką, inaczej umysł pełen wątpliwości nie wytworzy drdha (determinacji) i utsaha (entuzjazmu) które są gwarantem sukcesu vide GITA.

Purany zawierają trochę interpolacji, potrzeba by było językoznawcy aby stwierdził co jest autentyczne a co nie. Kryszna w Gicie mówi "Jakąkolwiek postać Boga ktoś chce czcić, ja jego wiarę umacniam i wspieram" (piszę z pamięci).

Yogi Krishnaram pisze:Purany zawierają trochę interpolacji, potrzeba by było językoznawcy aby stwierdził co jest autentyczne a co nie. Kryszna w Gicie mówi "Jakąkolwiek postać Boga ktoś chce czcić, ja jego wiarę umacniam i wspieram" (piszę z pamięci).

Czy chodziło Ci o poniższy werset?:
"Wielbiciele innych bogów, z wiarą oddający im cześć, w rzeczywistości wielbią jedynie Mnie, o synu Kunti, ale robią to w niewłaściwy sposób."
Bg 9.23

Nie, chodziło mi chyba o 7.21 ale pewien nie jestem. Znaczy się, był jeden werset, który mówiło wielopostaciowości Boga.

Yogi Krishnaram pisze:Purany zawierają trochę interpolacji, potrzeba by było językoznawcy aby stwierdził co jest autentyczne a co nie. Kryszna w Gicie mówi "Jakąkolwiek postać Boga ktoś chce czcić, ja jego wiarę umacniam i wspieram" (piszę z pamięci).

Tak, ale ta śloka jest w rejonie karma-kanda. Siddhanta jest w osiemnastym rozdziale.

Tzn. BG 18.65-66. Ciekawe, że ślokę wcześniej Kryszna oznajmia, że wyjawi ten sekret Arjunie - ponieważ jest Jego bardzo drogim przyjacielem. Biorąc sprawę logicznie: już wcześniej, najlepiej jak najwczesniej pomyślnie jest rozwinąć uczuciowy związek z Panem. Pozdro -