NAMA-HATTA

CYTATY Z ŚRIMAD BHAGAVATAM


Osoba o dużej inteligencji, bez względu na to, czy jest pełna pragnień materialnych, czy też nie ma ich wcale albo pragnie wyzwole­nia - powinna ze wszystkich sił czcić naj­wyższą pełnię - Osobę Boga. (Ś.B. 6.18.74)

Próby czynienia postępu w życiu duchowym poza sukcesją uczniów są po prostu absurdalne. (ŚB 4.22.23)


Jeśli ktoś w jakiś sposób przyjdzie do świa­domości Kryszny, nawet po materialny zysk, rezultat tego będzie taki, że osiągnie wyzwolenie. (Ś.B. 6.16.39)


Tym, którzy są zbytnio przywiązani do materialnej przyjemności, bardzo trudno jest porzucić zadowalanie zmysłów. Nawet, gdy ktoś jest niedołężny z powodu staro­ści, nie potrafi porzucić takich pragnień za­dowalania zmysłów. Dlatego ten, kto rze­czywiście pragnie szczęścia, musi wyzbyć się takich niezaspokojonych pragnień, które są przyczyną wszelkich cierpień. (Ś.B. 9.19.16)


Można porzucić wszystkie inne czynności dla osiągnięcia samorealizacji, łącznie z jogą i spekulacją filozoficzną, ale na zawsze trzeba pozostać przy służbie oddania. (ŚB 5.5.14)


Umysł z natury jest bardzo niespokojny i nie należy się z nim zaprzyjaźniać. Jeżeli w
pełni zaufamy naszemu umysłowi, w każdej chwili może on nas oszukać. (ŚB 5.6.3)


Nikt nigdy nie powrócił do Boga bez otrzy­mania łaski Waisznawy. (ŚB 6.11.18)
Celem ludzkiej formy życia jest realizacja naszego związku z Kryszną, czyli Bogiem. Ten, komu brakuje takiej wiedzy zaliczany jest do zwierząt. (ŚB 6.15.12-15)


Bhakta nie powinien być smutnym w trud­nej sytuacji, ani też nie powinien czuć się nadzwyczajnie szczęśliwym w materialnym bogactwie. Jest to sposób doskonałego kie­rowania materialnym życiem. (ŚB 7.10.14)


Według instrukcji moralnych, nie należy zaniedbywać takich rzeczy jak: całkowite ugaszenie ognia, całkowite wyleczenie cho­roby i całkowite pozbycie się długów. W przeciwnym razie wzrosną i trudno będzie je później przerwać. (ŚB 10.4.37)


Sudarśan czakra jest spojrzeniem Najwyższej
Osoby Boga, poprzez które stwarza cały świat materialny. (ŚB Wstęp r. V Canto 9)


Ciągłe myślenie o tym jak zarobić pieniądze i wykorzystać je na zadowalanie zmysłów dopro­wadza do destrukcji wszystkich członków społe­czeństwa ludzkiego. Osoba pozbawiona wiedzy i służby oddania wchodzi W takie gatunki życia jak drzewa i kamienie. (ŚB 4.22.33)


Osoba, która próbuje odpłacić mistrzowi du­chowemu czy nauczycielowi transcendentalne­go przekazu Kryszny staje się pośmiewiskiem jak żar­towniś, gdyż nie można spłacic takiego długu. (Ś.B. 4.22.33)


Słuchanie i intonowanie o Waisznawie jest tak dobre jak słuchanie i intonowanie o Wisznu. Nie ma dualizmu pomiędzy Wisznu i Waisznawą i to nazywa się advaya-jnaną. (Ś.B. 4.23.31)


Tak jak powóz powietrza przenosi zapach z jego źródła i natychmiast dociera do zmy­słu węchu, podobnie ten, kto bezustannie pełni służbę oddania w świadomości Kryszny, może pochwycić Duszą Najwyższą, który jednakowo obecny jest wszędzie. (ŚB 3.29.20)


Wszystko to, co może istnieć w trzech świa­tach dla zadowalania zmysłów, nic może usa­tysfakcjonować osoby, która nie kontroluje zmysłów. (ŚB 8.19.21)


Czas trwania naszego życia jest niezmiernie krótki, ale jeśli w tym krótkim życiu jeste­śmy w stanie zrobić coś, co zwiększy naszą dobrą reputację, to będzie ona trwała przez wiele milionów lat. (Canakya-śloka 34 - ŚB 8.20.


Powinniśmy być zadowoleni z tego, cokol­wiek osiągamy dzięki swemu przeznaczeniu, gdyż niezadowolenie nigdy nie przynosi szczęścia. Osoba, która nie panuje nad sobą nie będzie szczęśliwa, nawet posiadając trzy-światy. (ŚB 8.19.24)


Kryszna jest nazywany durga-pala - Pan, który chroni przed wszelkimi przykrymi okolicznościami. (ŚB 8.23.6)

Super! Dzięki Arku!

Również pięknie dziękuję.

Zamiast dziękować
moglibyście też coś zacytować

Arkadiusz pisze:Zamiast dziękować
moglibyście też coś zacytować

My lud niepiśmienny, Panie! A zresztom do trzych razy sztuka. Trzeci dzienkujomcy musi jusz se zacytować.
Nazaad! Nazaaad! Gdzie rwiesz kobyło przeklenta! Sorry pisze z pracy...

PS. Raz... cztery... osiem... trzy... Z rachunkuw wychodzi mi, ze to ja jestym trzycim dzienkujomcym. No niech Wam jusz bedzie panocku... Uwaga! Uwaga! Cytujem zanzkrydzki wyrsyt! No, radocha jedna!!!

Ostatni werset Śrimad Bhagawatam!

nama-sankirtanam yasya
sarva-papa pranasanam
pranamo duhkha-samanas
tam namami harim param

"Składam pełne szacunku pokłony Najwyższemu Panu Hari, którego zbiorowe intonowanie świętych imion niszczy wszelkie grzeszne reakcje, oraz temu, który przyjmując te pokłony daje ulgę od wszelkich materialnych cierpień." (ŚB 12.13.23)

Gdy złudna energia wycofuje swój wpływ i żywa istota dzięki łasce Pana, zostaje w pełni wzbogacona w wiedzę, staje się ona wtedy oświecona samorealizacją, i tak oto sytuuje się w swojej własnej chwale. (Ś.B. 1.3.34, wydanie z 1983r.)

Kiedy złudna energia ustępuje, a Pan ze swej łaski obdarza żywą istotę pełnią wiedzy, natychmiast uzyskuje ona oświecenie [samorealizację] i odzyskuje własną chwałę. (Ś.B. 1.3.34, wydanie z 1995r.)

Pragnienia życiowe nie powinny kierować się ku zadowalaniu zmysłów. Należy jedynie pragnąć zdrowego życia. czyli utrzymania ciała i duszy razem, jako że przeznaczeniem ludzkiej istoty jest dociekać o Absolutnej Prawdzie. Nic więcej nie powinno być celem pracy. (Ś.B. 1.2.10 - T.B.B.T. - wydanie z 1983r.)

Pragnienia życiowe w żadnym wypadku nie powinny skupiać się wokół zadowalania zmysłów. Należy pragnąć tylko tyle, ile potrzeba do zachowania zdrowia czy utrzymania, ponieważ przeznaczeniem człowieka jest dociekanie Prawdy Absolutnej i nic innego nie powinno być celem jego działania. (Ś.B. 1.2.10 - T.B.B.T.I. - wydanie z 1995r)

Ostatecznym celem wiedzy w świętych pismach objawionych jest Śri Kryszna, Osoba Boga. Zadowolenie Go jest celem spełniania ofiar, a przeznaczeniem jogi jest zrealizowanie Go. To właśnie On ostatecznie nagradza pracujących dla korzyści. On jest najwyższą wiedzą, a wszystkie surowe pokuty i wyrzeczenia spełniane są, aby Go poznać. Religia (dharma) jest spełnianiem miłosnej służby dla Niego. Jedynie On jest najwyższym celem życia. (Ś.B. 1.2.28-29)

Dusza Najwyższa wchodzi w ciała stworzonych istot, które podlegają wpływowi sił natury materialnej, i nakłania je do czerpania przyjemności ze skutków tych sił poprzez subtelny umysł. (Ś.B. 1.2.33)

Suta rzekł: Na początku stworzenia, Pan najpierw rozprzestrzenił się w formę kosmiczną inkarnacji purusza i zamanifestował wszystkie składniki dla materialnego stworzenia. I tak oto najpierw stworzył szesnaście zasad materialnego działania. A celem tego wszystkiego było stworzenie materialnego wszechświata. (Śrimad-Bhagavatam 1.3.1)