Przemyslenia na temat Harinama Sankirtana

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Ś.Bhag. 6.3.24, część objaśnienia

Polecam przeczytać ten werset i całe znaczenie

Kiedy Ajamila intonował święte imię Narayana, właściwie nie pamiętał on o Najwyższym Panu; zamiast tego pamiętał o swym synu. W chwili śmierci Ajamila z pewnością nie był bardzo czysty; raczej słynął on jako wielki grzesznik. Ponadto, w chwili śmierci całkowicie zaburzony jest stan psychiczny i w takiej trudnej sytuacji z pewnością niełatwo było intonować w sposób czysty. Niemniej jednak Ajamila osiągnął wyzwolenie jedynie dzięki intonowaniu świętego imienia Pana. Cóż więc mówić o tych, którzy nie są tak grzeszni jak Ajamila? Należy więc wyciągnąć wniosek, że z mocnym postanowieniem należy intonować święte imię Pana –

Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare
Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare

- gdyż w ten sposób, dzięki łasce Krsny, z pewnością zostaniemy oswobodzeni z sideł mayi.

Intonowanie mantry Hare Krsna polecane jest nawet dla osób, które popełniają obrazy, gdyż jeśli będą kontynuowały to intonowanie, stopniowo będą intonowały w sposób wolny od obraz. Dzięki intonowaniu mantry Hare Krsna bez obraz można zwiększyć swą miłość do Krsny. Jak oznajmia Śri Caitanya Mahaprabhu, prema pum-artho maham: naszą główną troską powinno być zwiększanie naszego przywiązania do Najwyższej Osoby Boga i zwiększanie naszej miłości do Niego.

[trigi]

Adi 17.201-202 "Inny mięsożerca powiedział: 'Panie, posłuchaj mnie. Od dnia, kiedy żartowałem z Hindusami w ten sposób, mój język intonuje hymn Hare Krsna i nie może go porzucić. Nie wiem, jakie mistyczne hymny i ziołowe leki znają ci Hindusi.'

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Ś.Bhag. 6.3.31, tekst i objaśnienie

06.03.31 Tekst: Śukadeva Gosvami kontynuował: Mój drogi królu, intonowanie świętego imienia Pana jest w stanie wykorzenić reakcje nawet największych grzechów. Dlatego to intonowanie ruchu sankirtana jest najbardziej pomyślną czynnością w całym wszechświecie. Proszę, spróbuj to zrozumieć, tak aby inni potraktowali to poważnie.

06.03.31 Objaśnienie tekstu: Powinniśmy zauważyć, że chociaż Ajamila intonował imię Narayana w sposób niedoskonały, został uwolniony od wszelkich grzesznych reakcji. Intonowanie świętego imienia jest tak pomyślne, że każdego może uwolnić od reakcji grzesznych czynów. Nie należy wyciągać z tego wniosku, że można dalej grzeszyć i neutralizować reakcje tych grzechów przez intonowanie Hare Krsna. Należy być raczej bardzo ostrożnym, aby uwolnić się od wszystkich grzechów i nigdy nie myśleć o przeciwdziałaniu grzesznym czynnościom poprzez intonowanie mantry Hare Krsna, gdyż to jest inną obrazą. Jeśli bhakta przez przypadek popełni jakiś grzech, Pan wybaczy mu, ale nie powinno się celowo spełniać grzesznych czynności.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Ś.Bhag. 6.3.33, objaśnienie w całości

Obowiązkiem bhakty jest intonowanie mantry Hare Krsna. Czasami można intonować popełniając obrazy, a czasami bez obraz, ale jeśli ktoś przyjmie ten proces poważnie, osiągnie doskonałość, której nie można osiągnąć poprzez wedyjskie rytualistyczne ceremonie pokutne. Osoby, które są przywiązane do wedyjskich rytualistycznych ceremonii, ale nie wierzą w służbę oddania, które zalecają pokutę, lecz nie doceniają intonowania świętego imienia Pana, nie osiągają najwyższej doskonałości.

Dlatego bhaktowie, nie będąc w ogóle przywiązanymi do materialnych radości, nigdy nie porzucają świadomości Krsny dla wedyjskich rytualistycznych ceremonii. Osoby przywiązane do wedyjskich rytualistycznych ceremonii z powodu pożądliwych pragnień, raz po raz podlegają niedolom materialnej egzystencji. Maharaja Pariksit porównał ich czynności do kunjara-śauca, kąpieli słonia.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Ś.Bhag.6.4.24, część objaśnienia

Atah śri-krsna-namadi na bhaved grahyam indriyaih: dopóki ktoś usytuowany jest w dualizmie na platformie zmysłowej, wulgarnej czy subtelnej, realizacja oryginalnej Osoby Boga jest niemożliwa. Sevon-mukhe hi jihvadau svayam eva sphuraty adah: ale jeżeli ktoś angażuje swoje zmysły w służbę dla Pana – szczególnie, kiedy angażuje język w intonowanie mantry Hare Krsna i smakowanie jedynie Krsna prasada w duchu służenia – objawiony zostaje Najwyższa Osoba Boga. Werset ten dowodzi tego słowami śuci-sadmane. Śuci oznacza oczyszczony. Dzięki duchowi pełnienia służby swymi zmysłami, cała egzystencja staje się śuci-sadma, platformą nieskażonej czystości.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Ś.Bhag.6.5.22, część objaśnienia

Pan Brahma jest guru Narady Muniego, który jest guru Vyasadevy, a Vyasadeva jest guru Madhvacaryi. Tak więc Gaudiya-Madhva-sampradaya jest sukcesją uczniów pochodzącą od Narady Muniego. Członkowie tej sukcesji uczniów – innymi słowy, członkowie ruch świadomości Krsny – powinni podążać śladami Narady Muniego poprzez intonowanie transcendentalnych wibracji Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare / Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare. Powinni udawać się wszędzie, aby wyzwalać upadłe dusze poprzez wibrowanie mantry Hare Krsna i instrukcje Bhagavad-gity, Śrimad-Bhagavatam i Caitanya-caritamrty. To zadowoli Najwyższą Osobę Boga. Jeśli ktoś rzeczywiście może przestrzegać instrukcji Narady Muniego, czyni duchowy postęp Jeśli ktoś zadowala Naradę Muniego, wówczas również zadowolony jest Najwyższa Osoba Boga, Hrsikeśa (yasya prasadad bhagavat-prasadah).

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Ś.Bhag.6.5.26, część objaśnienia

Tak więc intonowanie mantr wedyjskich rozpoczynających się od omkary jest bezpośrednio intonowaniem imienia Krsny. Nie ma żadnej różnicy. Kiedy ktoś intonuje omkarę albo zwraca się do Pana jako "Krsny", znaczenie jest to samo. Jednak Śri Caitanya Mahaprabhu polecił, aby w tym wieku intonować mantrę Hare Krsna (harer nama eva kevalam). Chociaż nie ma żadnej różnicy pomiędzy Hare Krsna i wedyjskimi mantrami rozpoczynającymi się od omkara, Śri Caitanya Mahaprabhu, przywódca ruchu duchowego tego wieku, polecił, aby intonować Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare / Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Ś.Bhag.6.16.33, objaśnienie w całości

Kiedy ofiarowujemy Panu modlitwy, nie możemy używać pospolitych słów. Należy być duchowo zaawansowanym poprze kontrolowanie umysłu i zmysłów. Wówczas można znaleźć odpowiednie słowa, aby ofiarować Panu modlitwy. Śrila Sanatana Gosvami, cytując następujący werset z Padma Purany, zabronił nam śpiewać jakąkolwiek pieśń, która nie była śpiewana przez autoryzowanych bhaktów.

avaisnava-mukhodgirnam putam hari-kathamrtam
śravanam naiva kartavyam sarpocchistam yatha payah

Czyści bhaktowie nie powinni przyjmować słów ani pieśni osoby, która nie jest utwierdzona w zachowaniu Vaisnava, nie przestrzega ściśle zasad i przepisów i nie intonuje mantry Hare Krsna. Słowa satvata-śastra-vigraham wskazują na to, że nigdy nie należy uważać, iż sac-cid-ananda ciało Pana jest zbudowane z mayi. Bhaktowie nie ofiarowują modlitw Panu w jakiejś wyobrażonej formie. Istnienie formy Pana potwierdza cała literatura wedyjska.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Ś.Bhag.6.16.42, część objaśnienia

Czasami ofiary zwierzęce spełniane są z wielkimi przygotowaniami do wielbienia bogini Kali, ale takie festiwale, chociaż spełniane w imię yajni, w rzeczywistości nie są yajną, gdyż yajna oznacza zadowolenie Najwyższej Osoby Boga. Dlatego szczególnie dla tego wieku polecone jest yajnaih sankirtana-prayair yajanti hi sumedhasah: osoby inteligentne powinny zadowalać yajna-purusę, Visnu, poprzez intonowanie mantry Hare Krsna.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Ś.Bhag.6.18.43, część objaśnienia

Celem pojawienia się Śri Caitanyi Mahaprabhu w tej Kali-yudze jest szczególnie wyzwolenie upadłych dusz, które zawsze planują coś dla materialnej przyjemności. Dał On ludziom tego wieku możliwość intonowania mantry Hare Krsna i całkowitego oczyszczenia się w ten sposób, uwolnienia się od wszelkich materialnych skażeń. Kiedy ktoś staje się Vaisnavą, wznosi się ponad wszelkie materialne koncepcje życia. W ten sposób Kaśyapa Muni usiłował przemienić swoją żonę w Vaisnavi, tak aby porzuciła ideę zabicia Indry. Pragnął, aby zarówno ona jak i jej synowie oczyścili się, tak aby mogli stać się czystymi Vaisnavami. Oczywiście, czasami osoba praktykująca odchodzi od zasad Vaisnavy i istnieje ryzyko, że upadnie, ale Kaśyapa Muni myślał, że nawet jeśli ktoś upada podczas praktykowania zasad Vaisnava, mimo to nic nie traci. Nawet upadły Vaisnava może osiągnąć lepsze rezultaty, jak potwierdza to Bhagavad-gita. Svalpam apy asya dharmasya trayate-mahato bhayat: jeśli ktoś praktykuje zasady Vaisnava nawet w niewielkim stopniu, może go to ocalić od największego niebezpieczeństwa egzystencji materialnej. Tak oto Kaśyapa Muni zamierzał pouczyć swą żonę Diti, aby stała się Vaisnava, ponieważ pragnął ocalić życie Indry.