Przemyslenia na temat Harinama Sankirtana

[trigi]

Najgorsza jest obraza szalonego słonia. Jeśli już stopniować.

(1) znieważanie bhaktów, którzy dedykowali swoje życie propagowaniu świętego imienia Pana. NO

[Martanda Dasa]

Srila Prabhupada, Cc.Madhya-lila, Rozdz.14, tekst 45, część objaśnienia

Jeśli ktoś godzi się pełnić służbę oddania dla Pana, może pokonać czar mayi i osiągnąć platformę transcendentalną. Służba oddania rozpoczyna się od śravanam kirtanam; dlatego Śri Caitanya Mahaprabhu poradził żebrakom, aby dla wzniesienia się na pozycję transcendentalną intonowali maha-mantrę Hare Krsna. Na platformie transcendentalnej nie ma rozróżnienia na klasę bogatą, średniozamożną i ubogą.

WSZYSCY JESTEŚMY ŻEBRAKAMI.

[Martanda Dasa]

Po długiej przerwie stopniowo powracam, aby kontynuować
ten wątek, które jest tak bardzo ważny dla naszego Ruchu.
Harinama Sankirtana Yajna jest esencją naszego Ruchu.
Im więcej osób to zrozumie i będzie wykonywać tą Yajnę,
tym lepiej dla naszego Towarzystwa Świadomości Kryszny,
lepiej dla nas indywidualnie i lepiej dla ludzi w ogólności.
Hare Kryszna i Jaya Śri Radhe.

Śrila Prabhupada, Cc. Madhya-lila, Rozdz.15, tekst 108, część objaśnienia



Innymi słowy, intonowanie maha-mantry Hare Krsna ma tak wielką moc, że nie jest uzależnione od oficjalnej inicjacji, ale jeśli ktoś otrzymał inicjację i angażuje się w pancaratra-vidhi (wielbienie Bóstwa), jego świadomość Krsny rozbudzi się bardzo szybko i nie będzie już dłużej utożsamiał się z tym materialnym światem. Im bardziej ktoś jest wolny od materialnego utożsamiania się, tym bardziej może zrealizować, że pod względem jakości dusza jest tak dobra jak Dusza Najwyższa. Wówczas, będąc na platformie absolutnej, można zrozumieć, że święte imię Pana jest tożsame z Samym Panem. Na tym etapie realizacji nie można utożsamiać świętego imienia Pana, mantry Hare Krsna, z żadnym materialnym dźwiękiem. Kto uważa maha-mantrę Hare Krsna za wibrację materialną, ten upada. Trzeba wielbić i intonować święte imię Pana przyjmując je za Samego Pana. Dlatego inicjacja powinna się odbyć w odpowiedni sposób, zgodny z pismami objawionymi i pod kierunkiem bona fide mistrza duchowego. Chociaż intonowanie świętego imienia jest dobre zarówno dla duszy uwarunkowanej, jak i wyzwolonej, to jest ono szczególnie korzystne dla duszy uwarunkowanej, gdyż dzięki niemu osiąga się wyzwolenie. Gdy osoba intonująca święte imię jest wyzwolona, osiąga ostateczną doskonałość wracając do domu, do Boga.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Cc.Madhya-lila, Rozdz. 15, tekst 108, inna część objaśnienia




Słowami Śri Caitanya-caritamrty (Adi 7.73):

krsna-mantra haite habe samsara-mocana
krsna-nama haite pabe krsnera carana

"Przez samo intonowanie świętego imienia Krsny można uwolnić się ad materialnej egzystencji. W rzeczywistości po prostu dzięki intonowaniu mantry Hare Krsna można oglądać lotosowe stopy Pana."

Wolne od obraz intonowanie świętego imienia nie jest uzależnione od procesu inicjacji. Chociaż inicjacja może być uzależniona od puraścaryi czy puraścarany, rzeczywiste intonowanie świętego imienia nie zależy od puraścarya-vidhi, czyli zasad regulujących. Jeśli ktoś raz wypowie święte imię nie popełniając obrazy, osiąga wielki sukces. Podczas intonowania świętego imienia musi pracować język. Dzięki samemu intonowaniu świętego imienia natychmiast osiąga się wyzwolenie. Język jest sevonmukha-jihva - kontroluje się go przez służenie. Osoba, której język jest zajęty smakowaniem materialnych rzeczy a także rozmowami o nich, nie może wykorzystać go do absolutnej realizacji.

atah śri-krsna-namadi na bhaved grahyam indriyaih
sevonmukhe hi jihvadau svayam eva sphuraty adah

Zgodnie z Caitanya-caritamrtą (Madhya 17.134):

ataeva krsnera 'nama', 'deha', 'vilasa'
prakrtendriya-grahya nahe, haya sva-prakaśa

"Przy pomocy tych materialnych zmysłów nie można zrozumieć transcendentalnego świętego imienia Pana czy Jego formy, czynów i rozrywek. Jednakże, gdy ktoś rzeczywiście angażuje się w służbę oddania używając swego języka, wówczas Pan objawia się mu."

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Madhya-lila, Rozdz.15, tekst 237 oraz część objaśnienia

Madhya 15.237 "'Mój drogi Panie, girlandy, pachnące substancje, ubrania, ozdoby i inne tego rodzaju rzeczy, które zostały Ci ofiarowane, mogą być później używane także przez Twoje sługi. Używając tych rzeczy i jedząc zostawione przez Ciebie resztki pożywienia będziemy w stanie pokonać złudną energię.'"

Madhya 15.237 Objaśnienie: Jest to cytat ze Śrimad-Bhagavatam (11.6.46). W ruchu Hare Krsna intonowanie maha-mantry Hare Krsna, tańczenie w ekstazie i jedzenie pozostałości pożywienia ofiarowanego Panu są bardzo, bardzo ważne. Ktoś może być analfabetą lub nie być w stanie pojąć filozofii, ale jeśli korzysta z tych trzech elementów, z pewnością zostanie bezzwłocznie wyzwolony.


Intonowanie maha-mantry Hare Kryszna i tańczenie w ekstazie.



Jedzenie pozostałości pożywienia ofiarowanego Panu.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Cc.Madhya-lila, Rozdz.15, tekst 277, część objaśnienia

Madhya 15.277 "Dlatego wstań, Amogho, i intonuj maha-mantrę Hare Krsna! Jeśli to zrobisz, Krsna niezawodnie obdarzy cię łaską."

Madhya 15.277 Objaśnienie: Prawdę Absolutną realizuje się w trzech fazach: bezosobowego Brahmana, Paramatmy i Najwyższej Osoby Boga, Bhagavana. Wszystkie one są jedną i tą samą prawdą, ale Brahman, Paramatma i Bhagavan stanowią trzy różne aspekty. Ktokolwiek rozumie Brahmana, nazywany jest braminem, a gdy bramin pełni służbę oddania dla Pana, nazywany jest Vaisnavą. Dopóki nie osiągnie się zrozumienia Najwyższej Osoby Boga, realizacja bezosobowego Brahmana jest niedoskonała. Bramin może intonować mantrę Hare Krsna na platformie namabhasa, ale nie na platformie czystej wibracji. Gdy bramin pełni służbę dla Pana, w pełni rozumiejąc swój wieczny związek, jego służba oddania nazywana jest abhidheya. Osoba, która osiąga ten etap, zwana jest bhagavatą lub Vaisnavą. Świadczy to o tym, że jest ona wolna od zanieczyszczenia i materialnego przywiązania.

WSTAŃMY WIĘC Z KOLAN MAYI I ZACZNIJMY GŁOŚNO ŚPIEWAĆ NA ULICACH POLSKICH MIAST MAHA-MANTRĘ HARE KRYSZNA, WTEDY NIEZAWODNIE ŚRI KRYSZNA CAITANYA MAHAPRABHU OBDARZY NAS WSZYSTKICH SWOJĄ BEZPRZYCZYNOWA I SŁODKĄ JAK NEKTAR ŁASKĄ.

[trigi]

Śri Ćajtanja śataka

TEKST 7
samsära-sarpa-dastanam murcchitanam kalau-yuge
ausadham bhagavan-nama śrimad-vaisnava-sevanam



TŁUMACZENIE: Intonowanie świętego imienia i służenie Wajsznawom jest jedynym
lekarstwem dla żywych istot przeżywających męczarnie wieku Kali. Zachowują
się one tak jakby zostały ukąszone przez węża powtarzających się narodzin
i śmierci, przez co tracą swą świadomość i zawsze padają ofiarą maji.

TEKST 10
däsyam te krpayä nätha! dehi dehi mahäprabho!
patitänäm prema-dätä ‚ syato yäce punaù punaù



TŁUMACZENIE: O Panie Ćajtanjo, Ty zawsze obdarzasz boską miłością upadłe
dusze. Nieustannie modlę się do Ciebie, abyś przyjął mnie na Swego sługę.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, CC. Madhya-lila, Rozdz. 16 tekst 64, część objaśnienia.

Misją Śri Caitanyi Mahaprabhu jest szerzenie w tym upadłym wieku Kali jedynego skutecznego lekarstwa - intonowania maha-mantry Hare Krsna. Na polecenie Swojej matki, Śri Caitanya Mahaprabhu rezydował w Jagannatha Puri i bhaktowie przychodzili Go odwiedzać. Jednak Pan czuł, że tę misję trzeba bardzo pracowicie szerzyć w Bengalu, a pod Jego nieobecność nie było drugiej osoby, która mogłaby to robić. Tak więc Pan poprosił Nityanandę Prabhu, by tam pozostał i głosił przekaz świadomości Krsny. Podobną odpowiedzialność Pan powierzył też Rupie i Sanatanie. Nityanandę Prabhu poprosił, by nie przychodził co roku do Jagannatha Puri, chociaż ujrzenie Pana Jagannatha każdemu daje wielką korzyść. Czy to znaczy, że Pan odmawiał Nityanandzie Prabhu takiej pomyślnej okazji? Nie. Ten, kto jest wiernym sługą Śri Caitanyi Mahaprabhu, musi spełnić Jego polecenie, nawet kosztem udania się do Jagannatha Puri, by zobaczyć Pana Jagannatha. Innymi słowy, spełnianie polecenia Śri Caitanyi Mahaprabhu jest większym szczęściem, niż zadowalanie własnych zmysłów przez oglądanie Pana Jagannatha.

[Vaisnava-Krpa]

Ädi Puräna

na nama-sadrsam jnanam / na nama-sadrsam vratam
na nama-sadrsam dhyanam / na nama-sadrsam phalam

na nama-sadrsas tyago / na nama-sadrsah samah
na nama-sadrsam punyam / na nama-sadrsi gatih

namaiva parama muktir / namaiva parama gatih
namaiva parama santir / namaiva parama sthitih

namaiva parama bhaktir / namaiva parama matih
namaiva parama pritir / namaiva parama smrtih

namaiva karanam jantor / namaiva prabhur eva ca
namaiva paramaradhyam / namaiva paramo guruh


Intonowaniu Świętego Imienia nie dorównują żadne śluby, nie przewyższa go żadna wiedza, żadna medytacja nie jest nawet w jego pobliżu, a obdarza najwyższym rezultatem.

Żadne pokuty nie są równe intonowaniu Świętego Imienia i nic nie jest tak potężne jak Święte Imię. Intonowanie jest najwyższym aktem pobożności i najwyższym schronieniem.

Nawet słowa Wed nie posiadają wystarczającej mocy by opisać jego wielkość. Intonowanie jest najwyższą ścieżką prowadzącą do wyzwolenia, pokoju i wiecznego życia.

Intonowanie jest szczytem oddania, radosną skłonnością i atrakcją dla serca, oraz najlepszą formą pamiętania Najwyższego Pana.

Święte Imię pojawiło się wyłącznie dla korzyści żywych istot jako ich Pan, Mistrz, najwyższy obiekt czci, ich duchowy przewodnik oraz opiekun.

[Martanda Dasa]

TO SZCZĘŚLIWE DZIECKO-WAISZNAWA JEST O WIELE MĄDRZEJSZE NIŻ WIELU DOROSŁYCH WIELBICIELI ISKSZONOWYCH.