Przemyslenia na temat Harinama Sankirtana

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, CC. Madhya-lila, Rozdz. 9, tekst 61, część objaśnienia



"Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura komentuje, że w rzeczywistości Śri Caitanya Mahaprabhu inicjował wszystkich buddyjskich uczniów w intonowaniu świętego imienia Krsny, a gdy zaczęli intonować, stali się faktycznie innymi ludźmi. Nie byli wówczas buddystami czy ateistami, lecz Vaisnavami. Dlatego też zaakceptowali polecenie Śri Caitanyi Mahaprabhu. Obudzona została ich oryginalna świadomość Krsny i byli w stanie intonować Hare Krsna i rozpocząć wielbienie Najwyższego Pana Visnu.

To mistrz duchowy jest osobą, która wybawia ucznia ze szponów mayi, inicjując go w intonowaniu maha-mantry Hare Krsna. W ten sposób śpiąca ludzka istota może obudzić swą świadomość przez mantrowanie Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare / Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare. Innymi słowy, mistrz duchowy budzi śpiącą żywą istotę do jej oryginalnej świadomości, by mogła wielbić Pana Visnu. Taki jest cel diksa, czyli inicjacji. Inicjacja oznacza otrzymanie czystej wiedzy o duchowej świadomości."

[Purnaprajna]

Jesli jestes sługą Boga niezaleznie od tradycji, kultry czy jezyka mozesz trafić do jego siedziby.

Ale tylko pod warunkiem, że zna się transcendentalną naturę Boga: Jego form, czynów, cech i imion. Taka jest opinia Kryszny w Bhagawad-gicie 4.9:

"Kto zna transcendentalną naturę Mojego pojawiania się i Moich czynów, ten, opuściwszy to ciało, nigdy nie rodzi się ponownie w tym świecie materialnym, ale osiąga Moją wieczną siedzibę, o Arjuno."

A teraz pytanie za 3 złote. Ile zachodnich (i wschodnich) tradycji religijnych jest świadoma transcendentalnej natury Boga?

[ParamatmaDas]

Mam inne prabnhu, jakby zdanie i jak zawsze mysle ze moge to udowdnic na podstwie Pism Swietych:) Jednak nie bede tutaj pisał by nie zaburzac watku o Intonowaniu.

PS. Przy okazji mozna by zminic tytuł bo ma mało przemyslen a wiecej cytatów.

[Purnaprajna]

Mam inne prabnhu, jakby zdanie i jak zawsze mysle ze moge to udowdnic na podstwie Pism Swietych:) Jednak nie bede tutaj pisał by nie zaburzac watku o Intonowaniu.

Nie ze mną te numery, Brunner. Teraz już za późno na wymówki. Zacząłeś, to dokończ.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, Cc. Madhya-lila, Rozdz. 9, tekst 155, część objaśnienia



Pan jest advaita, bez zróżnicowania. Nie ma różnicy między formami Krsny, Ramy, Narayana i Visnu. Wszystkie one są jednym. Czasami niemądrzy ludzie pytają, czy śpiewając "Rama" w mantrze Hare Krsna odnosimy to do Pana Ramacandry czy do Pana Balaramy. Jeśli bhakta powie, że imię Rama w maha-mantrze Hare Krsna odnosi się do Balaramy, niemądra osoba może się rozgniewać, gdyż według niej imię Rama odnosi się do Pana Ramacandry. W rzeczywistości nie ma różnicy między Balaramą a Panem Ramą. Nie ma znaczenia, czy intonując Hare Rama ktoś zwraca się do Balaramy czy do Pana Ramacandry, gdyż nie ma między Nimi różnicy. Natomiast obrazą jest myślenie, że Balarama przewyższa Pana Ramacandrę i vice versa. Bhaktowie neofici nie rozumieją tej konkluzji śastr i skutkiem tego niepotrzebnie wywołują przykre sytuacje. Caitanya Mahaprabhu wyjaśnia to w bardzo klarowny sposób: iśvaratve bheda manile haya aparadha. Obrazą jest różnicowanie między formami Pana. Z drugiej zaś strony nie należy sądzić, że formy Pana są tym samym, co formy półbogów. Jest to z pewnością obrazą.

[Vaisnava-Krpa]

Nie ma znaczenia, czy intonując Hare Rama ktoś zwraca się do Balaramy czy do Pana Ramacandry, gdyż nie ma między Nimi różnicy. Natomiast obrazą jest myślenie, że Balarama przewyższa Pana Ramacandrę i vice versa. Bhaktowie neofici nie rozumieją tej konkluzji śastr i skutkiem tego niepotrzebnie wywołują przykre sytuacje. Caitanya Mahaprabhu wyjaśnia to w bardzo klarowny sposób: iśvaratve bheda manile haya aparadha. Obrazą jest różnicowanie między formami Pana.

Dlatego mam pytanie, dlaczego:

Madhya 09.33 "'Pobożne rezultaty, jakie daje trzykrotne intonowanie tysiąca świętych imion Visnu, można osiągnąć przez jednorazowe powtórzenie imienia Krsny.'

Madhya 09.33 Znaczenie: Ten werset z Brahmanda Purany znajduje się w Laghu-bhagavatamrcie (1.354) Rupy Gosvamiego. Po prostu raz intonując imię Krsny, można otrzymać ten sam rezultat, jaki zyskujemy trzykrotnie intonując święte imię Ramy.

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada mówi o wielbicielach, którzy nie rozumieją, że Święte Imiona takie jak Rama czy Kryszna mogą wzbudzać różne duchowe skojarzenia. Dla mnie osobiście Rama to Śri Radharamana, ukochany Śrimati Radharani, dla kogoś innego Rama to Śri Ramacandra, a dla jeszcze innej osoby Rama to Śri Balarama. To zależy od indywidualnego duchowego smaku jakiego czerpiemy podczas obcowania ze Świętym Imieniem. Śrila Prabhupada chce dać nam do zrozumienia, że nie ma duchowej różnicy pomiędzy różnymi Imionami Najwyższego Pana, są One usytuowane na duchowej płaszczyźnie, są czyste i przejrzyste, jak Sam Pan.
Ty Prabhu mówisz o rezultatach z intonowania, ale jeżeli ktoś intonuje w odpowiednim duchowym nastroju będąc bardzo przywiązanym do odpowiedniej, duchowej formy Pana, to nie zwraca on uwagi na rezultaty. Wystarcza mu, że może mieć bezpośredni kontakt z Panem podczas intonowania Świętego Imienia. Chodzi o smak, a nie o rezultat.
Rezultaty są dla osób, które jeszcze nie mają smaku do odpowiedniej formy Pana i dlatego te instrukcje śastr są tak skonstruowane, żeby ich zachęcić, bo na tej platformie na jakiej się teraz znajdują, myślą cały czas o korzyściach.

[ParamatmaDas]

Moze tez odpowiedzią będzie to ze nasza filozofia składa się z "drabiny" ze stopniowania wiedzy. A nie z jednolitej teologii jakby. Kolejne poziomy powodują ze wygląda to jak KODY. Dla przkładu tylko w 4 rozdziale Gity Kryszna mówi ze on - sam ustanawia dharme - a w XVIII mówi - pożuc wszystkei dharmy i religje. Co ktrys raz mówi a teraz "powiem Ci wiedzę wyższą od poprzedniej"

Raz mówi do Ardzuny jak do Wojownika - jestes ksziatria, beda cie lekcewarzyc - a raz =nie jestesmy wojwnikami,jestesmy duszami. Wiesza zwiazana z artha tez jest wiedza ale stoi nizej niz wiedzazwiazana z gjana,a ta nizej niz wiedza zwizana z moksza,a ta nizej niz wiedza zwiazana z Prema bhakti. Jesli PAn Caitania na pytanie kto jest bhakta odpowiada zakazdym razem inaczej - to nie nalezy sie dziwic, na kazde pytanie jest odppwiedz jakby z roznego poziomu wiedzy.

[Vaisnava-Krpa]

"Rezultaty intonowania mantry zależą od koncepcji w umyśle, jaką mamy podczas intonowania. Zwyczajnie, Brahma-gajatri daje mukti, lecz zrozumienie, że Sawita jest Panem Wisznu, zabiera intonującego na Wajkunthę. Jeśli ktoś intonuje Kama-gajatri rozumiejąc, że nie jest różna od Kryszny w Jego ostatecznej formie rasika, osiągnie taki rezultat. Tak samo jak z intonowaniem maha-mantry Hare Kryszna, która zawiera wszystko. Jeśli ktoś intonuje Hare Kryszna z materialnymi pragnieniami, takie osiągnie; a jeśli ktoś chce mukti, osiągnie to. Jeśli ktoś intonuje maha-mantrę Hare Kryszna rozumiejąc, że Śri Radha i Śri Kryszna są tam osobiście obecni, ciesząc się intymnymi rozrywkami we Wryndawan, wtedy ktoś osiągnie dla Nich wieczną, miłosną służbę oddania. Ostatecznie zawartość mantry nie może być oddzielona od mentalności sadhaki. Oboje mają w tym swój udział. „Należy zrozumieć znaczenie mantry, którą się intonuje; bez poznania jej znaczenia nie można osiągnąć celu”. (JAGJAWALKJA-SMRTI)
- Gayatri Mahima Madhuri – Mahanidhi Swami"


Równocześnie


Antya 03.54 "Bhakta w zaawansowanej ekstatycznej miłości woła: 'O mój Panie Ramacandro! O mój Panie Ramacandro!' Ale yavanowie również intonują: 'ha rama, ha rama!' Zobacz tylko ich szczęście!"

Antya 03.54 Znaczenie: Jeśli dziecko dotknie ognia, ogień sparzy je. Gdy starszy człowiek dotknie ognia, również się oparzy. Haridasa Thakura mówi, że wielki bhakta Pana woła: "ha rama, ha rama", a yavana, chociaż nie znają transcendentalnego znaczenia, jakie ma "ha rama, ha rama", wypowiadają te słowa w swoim codziennym życiu. Dla yavany słowa "ha rama" znaczą "ohydny", podczas gdy bhakta woła słowa "ha rama" w ekstatycznej miłości. Niemniej jednak, ponieważ słowa "ha rama" są duchowymsummum bonum, w istocie rzeczy jest to tym samym, gdy wypowiadają je yavana czy wielcy bhaktowie. Jest to dokładnie jak z ogniem, który działa tak samo na dziecko, jak i starszego człowieka. Innymi słowy, święte imię Pana "ha rama" działa zawsze, nawet jeśli intonuje się je bez odniesienia do Najwyższego Pana. Yavana wypowiadają święte imię z innym nastawieniem niż bhaktowie, lecz święte imię "ha rama" ma tak wielką duchową moc, że działa wszędzie, bez względu na to, czy ktoś o tym wie czy nie. Wyjaśniono to w ten sposób.

Antya 03.55 Namacarya Haridasa Thakura, autorytet w intonowaniu świętego imienia, powiedział: "Intonowanie świętego imienia Pana wskazujące na coś innego niż Pan jest przykładem namabhasy. Nawet jeśli intonuje się je w ten sposób, nie niszczy to jego transcendentalnej mocy.

Antya 03.56 "'Nawet zabijany kłem dzika mleccha, który w rozpaczy krzyczy raz za razem "ha rama, ha rama", osiąga wyzwolenie. Cóż zatem mówić o tych, którzy intonują święte imię z głębokim szacunkiem i wiarą?'


Antya 03.56 Znaczenie: Odnosi się to do przykładu, w którym człowiek żywiący się psim mięsem zabijany kłem dzika wypowiadał raz za razem w chwili śmierci słowa "ha rama, ha rama". Ponieważ cytat ten pochodzi z Nrsimha Purany, okazuje się, że w owych czasach także musieli być mleccha i yavana (żywiący się mięsem) i wtedy również wypowiadano słowa "ha rama" oznaczające "potępione". W ten sposób Haridasa Thakura udowadnia, że nawet osoba żywiąca się mięsem, która potępia coś wypowiadając słowa"ha rama, ha rama", otrzymuje taką korzyść płynącą z intonowania świętego imienia, jaką uzyskuje bhakta, który intonuje mając na myśli "O mój Panie Ramo."

Antya 03.57 "Ajamila za swego życia był wielkim grzesznikiem, lecz w chwili śmierci zawołał przypadkowo swego najmłodszego syna, któremu na imię było Narayana. Dlatego też towarzysze Pana Visnu przyszli uwolnić go z więzów Yamarajy, nadzorcy śmierci.

Antya 03.58 "Słowo 'rama' składa się z dwóch sylab 'ra' i 'ma'. Są one nierozłączne, a zdobi je miłosne słowo 'ha' oznaczające 'och'.

Antya 03.59 "Litery świętego imienia mają tyle duchowej mocy, że działają nawet wtedy, gdy wypowiada się je niewłaściwie.

Antya 03.59 Znaczenie: Śrila Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura oznajmia, że słowo vyavahita ("niewłaściwie wypowiedziany") nie zostało tu użyte w odniesieniu do zwykłej wibracji liter alfabetu. Takie niedbałe wypowiadanie dla zadowalania zmysłów osób materialistycznych nie jest wibracją transcendentalnego dźwięku. Wypowiadanie świętego imienia, gdy angażujemy się w zadowalanie zmysłów, jest przeszkodą na ścieżce wiodącej do osiągnięcia ekstatycznej miłości do Krsny. Z drugiej zaś strony, jeśli ten, kto pragnie służby oddania, wypowiada święte imię nawet częściowo czy niewłaściwie, to dzięki temu, że wypowiada je bez obraz, imię to, będąc tożsame z Najwyższą Osobą Boga, okazuje swoją duchową moc. W ten sposób uwalnia się on od wszelkich zbędnych praktyk i stopniowo budzi swą drzemiącą miłość do Krsny.

[Vaisnava-Krpa]

"Antya 03.60 "'Jeśli bhakta już wypowie święte imię Pana lub gdy przeniknie ono do jego umysłu czy dotrze do ucha, które jest drogą percepcji słuchowej, to święte imię na pewno wybawi go z materialnej niewoli, bez względu na to, czy jest wibrowane właściwie czy też nie, zgodnie z zasadami gramatyki lub nie, odpowiednio połączone czy też wibrowane w oddzielnych częściach. Tak więc, o braminie, moc świętego imienia jest z pewnością wielka. Jeśli jednakże wykorzystujemy wibrację świętego imienia dla korzyści materialnego ciała, dla zdobycia materialnego bogactwa czy zwolenników, czy też pod wpływem chciwości lub ateizmu, innymi słowy, jeśli wypowiadamy je z obrazami, takie intonowanie nie przyniesie zbyt szybko upragnionego rezultatu. Dlatego podczas intonowania świętego imienia Pana trzeba starannie unikać obraz.'"

Antya 03.60 Znaczenie: Ten werset z Padma Purany został zawarty w Hari-bhakti-vilasie (11.527) Sanatany Gosvamiego. Śrila Sanatana Gosvami daje tam następujące wyjaśnienie:

vaci gatam prasangad van-madhye pravrttam api, smarana-patha-gatam
kathancin manah-sprstam api, śrotra-mulam gatam kincit śrutam api;
śuddha-varnam va aśuddha-varnam api va; 'vyavahitam' śabdantarena yad-
vyavadhanam vaksyamana-narayana-śabdasya kincid uccarananantaram
prasangad apatitam śabdantaram tena rahitam sat.

Znaczy to, że jeśli ktoś jakimś sposobem usłyszy, wypowie czy zapamięta święte imię lub gdy trafi ono do jego umysłu ocierając się o uszy, to będzie ono działać, nawet jeśli wibrowane jest w oddzielnych słowach. A oto przykład takiego rozdzielenia:

yadva, yadyapi 'halam riktam' ity ady-uktau hakara-rikarayor vrttya
hariti-namasty eva, tatha 'raja-mahisi' ity atra rama-namapi, evam anyad apy
uhyam, tathapi tat-tan-nama-madhye vyavadhayakam aksarantaram astity
etadrśa-vyavadhana-rahitam ity arthah; yadva, vyavahitam ca tad-rahitam
capi va; tatra 'vyavahitam' --- namnah kincid uccarananantaram kathan-
cid apatitam śabdantaram samadhaya paścan namavaśitaksara-grahanam
ity evam rupam, madhye śabdantarenantaritam ity arthah, 'rahitam' paścad
avaśistaksara-grahana-varjitam, kenacid amśena hinam ity arthah, tathapi tarayaty eva.

Przypuśćmy, że ktoś używa dwóch słów "halam riktam". Otóż sylaba ha ze słowa "halam" i sylaba ri w słowie "riktam" są wypowiadane osobno, niemniej jednak będą one działać, ponieważ w jakiś sposób wypowiedziano słowo "hari". Podobnie w słowie"raja-mahisi" sylaby ra i ma pojawiają się w dwóch osobnych wyrazach, lecz ponieważ w jakiś sposób występują razem, święte imię Rama będzie działać, o ile nie popełnia się obraz.

sarvebhyah papebhyo 'paradhebhyaś ca samsarad apy uddharayaty eveti
satyam eva; kintu nama-sevanasya mukhyam yat phalam, tan na sadyah
sampadyate. tatha deha-bharanady-artham api nama-sevanena mukhyam
phalam aśu na sidhyatity aha --- tac ced iti.

Święte imię ma tyle duchowej mocy, że może ono wybawić od wszelkich grzesznych reakcji i materialnych uwikłań. Lecz wypowiadanie świętego imienia nie przyniesie zbyt szybko rezultatów, jeśli robi się to w tym celu, by ułatwić grzeszenie.

tan nama ced yadi dehadi-madhye niksiptam --- deha-bharanady-artham
eva vinyastam, tadapi phala-janakam na bhavati kim? api tu bhavaty eva,
kintu atra iha loke śighram na bhavati, kintu vilambenaiva bhavatity arthah.

Święte imię jest tak potężne, że musi działać, lecz kiedy wypowiada się je z obrazami, działanie to zostanie opóźnione. Nie będzie natychmiastowe, chociaż w sprzyjających okolicznościach święte imiona Pana działają bardzo szybko."