NAMA-HATTA

Kulapavana pisze:Kirtan - zbiorowe spiewanie swietych imion Kryszny. Czy sa tu podobienstwa do innych rytualow religijnych, z innych kultur i religii?

W bardzo wielu kulturach naturalnych (jesli nie we wszystkich) wystepuje grupowe powtarzanie tekstu swietej piesni w rytm bebnow i innych instrumentow - czesto z elementem tanca - gdzie uczestnicy ceremonii "zatracaja sie" w swietym dzwieku przechodzac na inny poziom swiadomosci.

Dla mnie osobiscie jest to ideal kirtanu - kiedy wibracja swietego imienia przenosi nasza swiadomosc na najwyzszy poziom swiadomosci - poziom duchowy. Inne rytualy podobne do kirtanu niekoniecznie przenosza swiadomosc uczestnikow ceremonii na poziom duchowy, ale zewnetrzne podobienstwa na pewno istnieja.

Rasasthali pisze:Ostatno rozmawialam z moim guru i mezem, i mowil ze kirtan jest dosc podobny np do rytualow Sufi.

Kula-pavana pisze: albo udziwnione, trudne melodie prowadzacych, ktore bhaktowie z duzym wysilkiem probuja nasladowac - zeby to byla prawdziwa medytacja konieczny jest dobry rytm i prosta melodia.

balarama11 pisze:A moze Arek jaki? jazzowe kawałki no z Kryszn? oczywi?cie; a swoj? drog? masz co? takiego ? Ale chyba raczej tego nie ma za dużo

Wikipedia pisze:W 1957 roku Coltrane przeżył duchowe nawrócenie, co pozwoliło mu zerwać z heroinowym nałogiem. Od tej chwili wszystko podporządkował doskonaleniu się w grze, ćwiczył godzinami zamknięty w hotelowych pokojach, co wprawiało w zdziwienie nawet samego Milesa Davisa. Podążał ścieżką duchową, gdzie Bóg był najważniejszą, oprócz samej muzyki, rzeczą w życiu muzyka. Dał temu wyraz na 'A Love Supreme', kompozycji złożonej z czterech fragmentów, łączących się w całość. Hymn złożony najwyższej sile we Wszechświecie, Bogu, Absolutowi, Kosmosowi. Miłości.

Powstanie chasydyzmu

[...] Na taki grunt trafiły nauki jednego z wędrownych kaznodziei, Izraela ben Eliezer Baal Szem Towa (ur. 1700; zm. 1760).
Działał on głównie na Podolu, gdzie z czasem osiedlił się w miasteczku – Międzybóż. BeSzT był zauroczony żydowskim mistycyzmem (kabałą), ale w swoich poglądach nie lekceważył tradycji talmudycznej. Jego nauka była próbą syntezy tradycjonalizmu żydowskiego z mistycyzmem, wyrażoną prostym językiem i wymierzoną w ortodoksję żydowską, jej skostnienie i formalizm.
BeSzT uważał za zbędne pośrednictwo rabinów w kontaktach z Bogiem i zagłębianie się w tajniki i zawiłości Talmudu. Spotkał się przez to z ostrą krytyką ortodoksów.
Głosił zwalczanie zła nie złem, ale dobrem, które należy dostrzec jako aspekt pewnego rodzaju boskości i sprowadzenia go następnie ku dobru. W myśl tego każdy mógł liczyć na oczyszczenie i nagrodę, gdyż człowiek (a w zasadzie jego dusza) jest złączony z Bogiem miłością (hebr. dewekut – "przylgnięcie", "zespolenie się").
Złączenie się z Bogiem było osią intelektualną chasydyzmu. BeSzT nauczał, że Boga należy chwalić nie poprzez umartwianie się i ascezę, ale poprzez mądre i radosne korzystanie z życia i darów, jakie z sobą niesie. Pobożność w tym ujęciu była afirmacją życia.
Wynikała stąd niespotykana na taką skalę forma czczenia Boga poprzez taniec i śpiew, a także, charakterystyczna dla chasydów, forma modlitwy ekstatycznej prowadzącej do stanu radosnego uniesienia i zachwytu (hebr. hitlahawut – "entuzjazm"). Taka modlitwa powinna człowiekowi przynieść radość i pogodę ducha, co oznaczało zespalanie się z Bogiem. Nie wykluczało to kontemplacji i nieustannej służby Bogu, która wypełniała całe życie chasyda.