NAMA-HATTA

Dobry mężczyzna czy dobra kobieta łatwo pogodzi się ze wszystkim co ich spotyka, w przeciwieństwie do człowieka o przeciętnej inteligencji. Ale tak czy owak nie powinniśmy zarzucać naszego rozsądku i roztropności tylko po to, by być łagodnym. Zdolność rozróżniania jest pożądana, po to, aby móc osądzić rzeczy merytorycznie. Nie powinniśmy więc naśladować łagodnej natury kobiety i tym samym pogodzić się z czymś, co nie jest prawdziwe.
Śrimad Bhagavatam Księga 1 — Stworzenie
Rozdział 7 – Ukaranie syna Drony
Tekst 42

Kulturalny człowiek powinien być zawsze ostrożny w swych stosunkach z zasługującymi na szacunek i uwielbienie członkami rodziny.
Śrimad Bhagavatam Księga 1 — Stworzenie
Rozdział 7 – Ukaranie syna Dronyj
Tekst 46

Bez błogosławieństwa Najwyższego Pana nie można zrobić postępu ani w tzw. moralności,
ani w postępie ekonomicznym czy też w zadowalaniu zmysłów.
Śrimad Bhagavatam Księga 4 — Stworzenie czwartego porządku
Rozdział 21 – Instrukcje Maharajy Prithu
Tekst 31

W każdym drzemie miłość do Kryszny, którą trzeba rozbudzić przez kulturę i wykształcenie.
"Bycie kulturalnym, wykształconym, bardzo aktywnym i religijnym oznacza rozwinięcie naturalnej miłości do Kryszny."
Śrimad Bhagavatam Księga 4 — Stworzenie czwartego porządku
Rozdział 29 – Rozmowa między Naradą a królem Pracinabarhi
Tekst 50

Dlaczego kultura, moralność, pobożność czy szeroko rozumiana duchowość tak szybko się degraduje?
Taka jest natura wieku Kali, który szuka sposobności, aby zniszczyć kulturalne dziedzictwo.

Wiele osób twierdzi, że z powodu ciała nie może pościć, robi im się słabo, ulegają dekoncentracji itp.
Jak tę kwestię wyjaśnia Śrimad Bhagavatam?

Osoba zadowolona w sobie może być szczęśliwa, nawet jeśli tylko będzie piła wodę. Jednakże ten, którym kierują zmysły, szczególnie język i genitalia, musi przyjąć pozycje psa domowego, by zadowolić zmysły.

Jest to jedynie sprawa praktyki.
Śrimad Bhagavatam Księga 7 — Nauka o Bogu
Rozdział 15 – Instrukcje dla cywilizowanych istot ludzkich
Tekst 18

Tak jak człowieka bogatego czy uczonego można rozpoznać po określonych cechach, czy człowieka chorego po wykazywanych objawach choroby, tak również będący na transcendentalnej pozycji może zostać rozpoznany dzięki specyficznym symptomom wykazywanym w różnych sytuacjach. Najważniejszą rzeczą jest jednak to, w jaki sposób mówimy, ponieważ mowa jest najważniejszą cechą każdego człowieka. Mówi się, że głupiec może pozostać nieodkryty tak długo, jak długo milczy; szczególnie zaś trudno jest zidentyfikować dobrze ubranego głupca. Lecz skoro tylko przemówi, od razu daje się poznać.
Na podstawie Bg 2.54

Współczucie należy okazywać wznosząc kogoś z platformy materialnej na platformę duchową.
W innym wypadku w każdej chwili możemy stracić nasz duchowy postęp i upaść na platformę materialną.
Śrimad Bhagavatam Księga 5 — Impuls stwórczy
Rozdział 8 – Opis charakteru Maharajy Bharaty
Tekst 7