Advaita Acarya jest inkarnacją Maha-Visnu, którego głównym zadaniem jest stwarzanie kosmicznego świata poprzez działania mayi. Ponieważ nie jest On różny od Hari, Najwyższego Pana, jest nazywany Advaitą, a ponieważ propaguje kult oddania, jest nazywany Acaryą. Jest On Panem i inkarnacją bhakty Pana. Śri Advaita Acarya jest wszechpomyślny dla świata, gdyż jest zbiornikiem wszechpomyślnych przymiotów. Jego cechy, dokonania i imię są zawsze pomyślne. Ponieważ Pan Visnu jest źródłem pomyślności, każdy, kogo przyciąga służba oddania dla Pana Visnu, może pełnić największą służbę dla ludzkiego społeczeństwa.
Pan Visnu osobiście jest sprawczą [nimitta] przyczyną materialnego świata, a Narayana w postaci Śri Advaity jest przyczyn materialną [upadana]. Pan Visnu, w Swym aspekcie sprawczym, spogląda na materialną energię, a Śri Advaita, jako przyczyna materialna, stwarza materialny świat. W postaci Advaity napełnia materialne składniki energią stwórczą. Zatem Advaita jest oryginalną przyczyną stworzenia. Śri Advaita Acarya jest stwórcą wielu milionów wszechświatów i poprzez Swe ekspansje [takie jak Garbhodakaśayi Visnu] utrzymuje każdy z nich.
Śri Advaita, który jest rezerwuarem cnót, jest główną kończyną Maha-Visnu. Jego pełne imię brzmi Advaita, gdyż pod każdym względem jest tożsamy z tym Panem. Najpierw stworzył wszystkie wszechświaty, potem zstąpił, by wprowadzić ścieżkę bhakti. Wyzwolił wszystkie żywe istoty, ofiarowując im krsna-bhakti. Wyjaśnił Bhagavad-gitę i Śrimad-Bhagavatam w świetle służby oddania. Jest On mistrzem duchowym wszystkich bhaktów i jest najbardziej szanowaną osobistością w świecie, a Jego innym imieniem jest Kamalaksa (Lotoso-oki). Wszystkie Jego prawdy, imiona i przymioty są wspaniałe. Wielbił Krysznę listkami tulasi i wodą Gangesu i przywoływał Go głośno. W ten sposób Pan Caitanya Mahaprabhu pojawił się na Ziemi, w otoczeniu Swych osobistych towarzyszy. To dzięki Advaicie Acaryi Pan Caitanya szerzył ruch sankirtanu i dzięki Niemu wyzwolił świat.
Śri Advaita Acarya uważa Pana Caitanyę Mahaprabhu za Swego mistrza, a Siebie – za Jego sługę. Zapomina się On w radości tej koncepcji i naucza wszystkie żywe istoty: "Jesteście sługami Śri Caitanyi Mahaprabhu." Mówi On: "Nityananda i Ja jesteśmy sługami Pana Caitanyi." Takiej radości, jakiej kosztuje się w tym uczuciu służenia, nie można spotkać nigdzie indziej. Tak więc tańczą, śpiewają i śmieją się jak szaleńcy oraz instruują każdego: "Po prostu bądźcie ukochanymi sługami Pana Caitanyi."
Miłość do Kryszny ma ten jeden wyjątkowy skutek: napełnia ona duchem służby dla Pana Kryszny tak wyższych, równych, jak i niższych. Oby nasze umysły były przywiązane do lotosowych stóp Pana Kryszny, oby nasze języki intonowały Jego święte imię, i oby nasze ciała składały Mu pokłony. Wszelkie uczucia, czy to ojca, matki, nauczyciela czy przyjaciela, pełne są uczuć służenia. Taka jest natura miłości do Kryszny. Pan Kryszna, jedyny mistrz i Pan wszechświata, jest godny tego, by każdy Mu służył. W istocie każdy jest jedynie sługą Jego sług. Ten Sam Pan Kryszna zstąpił jako Pan Caitanya, Najwyższy Osobowy Bóg. Zatem każdy jest Jego sługą.
- "Jestem sługą Pana Caitanyi, sługą Pana Caitanyi. Jestem sługą Pana Caitanyi i sługą Jego sług."
Źródłem uczuć służenia jest w istocie Pan Balarama. Pełne części, które postępują za Nim, znajdują się pod wpływem tej ekstazy. Pan Sankarsana, który jest jedną z Jego inkarnacji, zawsze uważa Siebie za bhaktę. Visnu spoczywający na Oceanie Przyczyn jest inkarnacją Pana Sankarsana, i wskutek tego w Jego sercu zawsze obecne jest uczucie bycia bhaktą. Jego oddzielną ekspansją jest Advaita Acarya. Zawsze angażuje się On w służbę oddania Swymi myślami, słowami i czynami. Swymi słowami oznajmia: "Jestem sługą Pana Caitanyi." Tak więc w Swym umyśle zawsze myśli: "Jestem Jego bhaktą." Pozycja bycia bhaktą jest wyższa od pozycji równości z Panem Kryszną, gdyż bhaktowie są bardziej drodzy Panu Krysznie niż Jego własna jaźń. Pan Kryszna uważa Swych bhaktów za większych od Siebie. Słodyczy Pana Kryszny nie mogą skosztować ci, którzy uważają, że są równi Krysznie. Skosztować jej można jedynie poprzez sentyment służenia. Nie mówiąc już o innych, nawet Sam Pan Kryszna jest spragniony smaku własnej słodyczy. Dlatego Pan Kryszna przyjął pozycję bhakty i zstąpił w postaci Pana Caitanyi, który jest kompletny pod każdym względem. Smakuje On własną słodycz poprzez różne emocje bhakty. Wszystkie inkarnacje są upoważnione do emocji bhaktów. Nie ma wyższego szczęścia ponad to.
Oryginalnym bhakta-avatarą jest Sankarsana. Do inkarnacji takich zalicza się Śri Advaita Acarya.
Advaita Acarya Swym ciałem wielbił Pana ofiarowując wodę Gangesu i listki tulasi. Chwały Śri Advaity Acaryi są nieograniczone, gdyż Jego szczere nawoływanie spowodowało zstąpienie Pana Caitanyi na tę Ziemię. Propagując sankirtan, wyzwolił On wszechświat. W ten sposób, dzięki łasce Śri Advaity, ludzie tego świata otrzymali skarb miłości do Boga.
Ofiarowuję swe pokłony lotosowym stopom Śri Advaity Acaryi dziesięć milionów razy. Twe chwały są tak niezgłębione jak miliony oceanów i mórz. Mówienie o ich rozmiarze jest w istocie wielką obrazą.
jaya jaya jaya śri-advaita acarya
jaya jaya śri-caitanya, nityananda arya
Wszelka chwała, wszelka chwała, wszelka chwała Śri Advaicie Acaryi! Wszelka chwała Panu Caitanyi Mahaprabhu i starszemu Panu Nityanandzie!
Na podstawie
Caitanya Caritamrita
Adi-lila
Rozdział 6
Chwały Śri Advaity Acaryi
