Post
autor: Vaisnava-Krpa » 06 lut 2012, 00:30
Drugi fragment:
Adi 17.135 Pan Gaurasundara wyszedł wieczorem i uformował trzy grupy w celu spełniania kirtanu.
Adi 17.135 Znaczenie: Taki jest plan na wykonywanie kirtanu w procesji. W czasach Śri Caitanyi Mahaprabhu jedna grupa składała się z dwudziestu jeden ludzi: cztery osoby grały na mrdangach, jedna prowadziła intonowanie, a szesnaście innych uderzało wkaratale, powtarzając za prowadzącym intonowanie. Jeśli wielu ludzi przyłączy się do ruchu sankirtanu, mogą podążać za przykładem Śri Caitanyi Mahaprabhu i formować różne grupy, odpowiednio do czasu i liczby osiągalnych ludzi.
Adi 17.136 W grupie znajdującej się na przedzie tańczył Thakura Haridasa, a w grupie środkowej z wielką radością tańczył Advaita Acarya.
Adi 17.137 Sam Pan Gaurasundara tańczył w grupie znajdującej się w tyle, a Śri Nityananda Prabhu postępował za tańcem Pana Caitanyi.
Adi 17.138 Dzięki łasce Pana, Śrila Vrndavana dasa Thakura szczegółowo opisał to wydarzenie w swej Caitanya-mangala.
Adi 17.139 Spełniając kirtan w ten sposób, okrążając każdy zakątek miasta, w końcu dotarli do drzwi Kaziego.
Adi 17.140 Chronieni przez Pana Caitanyę, mamrocząc gniewnie i rycząc, ludzie oszaleli z powodu takiego zachowania.
Adi 17.140 Znaczenie: Kazi wydał polecenie, aby nie spełniać kirtanu, zbiorowego intonowania świętego imienia Pana. Lecz kiedy powiadomiono o tym Pana Caitanyę Mahaprabhu, zarządził On obywatelskie nieposłuszeństwo wobec polecenia Kaziego. Pan Caitanya i wszyscy Jego bhaktowie, w naturalny sposób entuzjastyczni, chociaż wzburzeni, musieli uczynić wiele hałasu swymi głośnymi okrzykami.
Adi 17.141 Głośne intonowanie mantry Hare Krsna z pewnością napełniło Kaziego wielkim strachem, tak więc ukrył się w swym pokoju. Słysząc tak protestujących ludzi, mamroczących w wielkim gniewie, Kazi nie wychodził z domu.
Adi 17.141 Znaczenie: Polecenie Kaziego, aby nie spełniać sankirtanu, obowiązywało aż do czasu obywatelskiego nieposłuszeństwa. Pod wodzą Najwyższego Pana, Śri Caitanyi Mahaprabhu, intonujący, zwiększając swą liczebność, sprzeciwili się poleceniu Kaziego. Tysiące zgromadziły się razem i uformowały partie, intonując maha-mantrę Hare Krsna i czyniąc hałas na znak protestu. Toteż Kazi był bardzo przestraszony, jak zwykle bywa w takich okolicznościach.
Również w obecnych czasach ludzie na całym świecie mogą zgromadzić się razem w ruchu świadomości Krsny i protestować przeciwko obecnym zdegradowanym rządom światowych bezbożnych społeczeństw, które oparte są na wszelkiego rodzaju grzesznej działalności. Śrimad-Bhagavatam oznajmia, że w wieku Kali złodzieje, hultaje i ludzie czwartej klasy, którzy nie posiadają ani wykształcenia, ani kultury, przechwytują pozycje rządowe, by eksploatować obywateli. Jest to symptom Kali-yugi, który już się pojawił. Ludzie nie mogą czuć się bezpieczni, jeśli chodzi o życie i własność, jednakże tzw. rządy działają nadal i ich ministrowie otrzymują wysokie wynagrodzenie, chociaż nie są w stanie uczynić niczego dobrego dla społeczeństwa. Jedynym lekarstwem na takie warunki jest spotęgowanie ruchu sankirtanu pod sztandarem świadomości Krsny i protestowanie przeciwko grzesznej działalności wszystkich rządów świata.
Ruch świadomości Krsny nie jest sentymentalnym ruchem religijnym; jest to ruch dla zreformowania wszelkich anomalii w społeczeństwie ludzkim. Jeśli ludzie potraktują go poważnie, w naukowy sposób wypełniając ten obowiązek, jak polecił to Śri Caitanya Mahaprabhu, świat ujrzy spokój i pomyślność, zamiast oszołomienia i beznadziejności pod panowaniem bezużytecznych rządów. W społeczeństwie ludzkim zawsze istnieją złodzieje i hultaje, a skoro tylko słaby rząd nie jest w stanie wypełniać swych obowiązków, ci złodzieje i hultaje wychodzą, by robić swoje interesy. W ten sposób całe społeczeństwo staje się piekłem nieodpowiednim dla dżentelmena, aby w nim żyć. Istnieje pilne zapotrzebowanie na dobry rząd - rząd kierowany przez ludzi, ze świadomością Krsny. Dopóki masy ludzi nie staną się świadome Krsny, nie mogą być dobrymi ludźmi. Ruch świadomości Krsny rozpoczęty przez Śri Caitanyę Mahaprabhu intonowaniem maha-mantry Hare Krsna nadal ma swą moc. Dlatego ludzie powinni zrozumieć go i szerzyć na całym świecie.
Ruch sankirtanu rozpoczęty przez Śri Caitanyę Mahaprabhu opisany jest w Caitanya-bhagavata, Madhya-khanda, Dwudziestym Trzecim Rozdziale, rozpoczynając od wersetu 241, który oznajmia: "Mój drogi Panie, oby mój umysł skupił się na Twych lotosowych stopach." Powtarzając za intonowaniem Pana Caitanyi, wszyscy bhaktowie wydawali ten sam dźwięk, który On intonował. W ten sposób Pan posuwał się naprzód, prowadząc całą grupę na ścieżki biegnące wzdłuż brzegu Gangesu. Kiedy Pan przybył do Swego własnego ghata, czyli miejsca kąpieli, jeszcze bardziej zaczął tańczyć. Następnie udał się do ghata Madhaia. W ten sposób Śri Caitanya Mahaprabhu, Najwyższy Pan, znany jako Viśvambhara, tańczył wzdłuż całego brzegu Gangesu. Następnie udał się do Barakona-ghata, Nagariya-ghata, i, podróżując przez Ganganagara, dotarł do Simuliyi, dzielnicy położonej na jednym końcu miasta. Wszystkie te miejsca otaczają Śri Mayapur. Po dotarciu do Simuliyi, Pan udał się w kierunku domu Kaziego i w ten sposób dotarł do jego drzwi.
Adi 17.142 Naturalnie ci, którzy byli bardzo wzburzeni, zaczęli brać odwet za poczynania Kaziego, rujnując jego dom i ogród kwiatowy. Wydarzenie to szczegółowo opisał Śrila Vrndavana dasa Thakura.
Adi 17.143 Następnie, kiedy Śri Caitanya Mahaprabhu dotarł do domu Kaziego, usiadł u bramy i posłał do niego pewne szanowane osoby, aby go przywołały.
Adi 17.144 Kiedy Kazi przybył ze zwieszoną głową, Pan ofiarował mu odpowiedni szacunek i miejsce do siedzenia.
Adi 17.144 Znaczenie: Niektórzy ludzie w ruchu obywatelskiego nieposłuszeństwa Śri Caitanyi Mahaprabhu byli wzburzeni, ponieważ nie mogli kontrolować umysłów. Lecz Pan był całkowicie spokojny, opamiętany i nieporuszony. Więc kiedy Kazi przyszedł, aby się z Nim zobaczyć, Pan ofiarował mu odpowiedni szacunek i miejsce do siedzenia, jako że był on szanowanym urzędnikiem rządowym. W ten sposób Pan nauczał nas osobistym zachowaniem. Popychając naprzód nasz ruch sankirtanu świadomości Krsny, być może napotkamy trudne dni, lecz powinniśmy zawsze podążać za przykładem Śri Caitanyi Mahaprabhu i robić to, co jest konieczne, odpowiednio do czasu i okoliczności.
Adi 17.145 Pan powiedział przyjaźnie: "Panie, przybyłem do twego domu jako twój gość, lecz ujrzawszy Mnie, ukryłeś się w pokoju. Co to za etykieta?"
Adi 17.146 Kazi odpowiedział: "Przyszedłeś do mego domu w bardzo gniewnym nastroju. Aby Cię uspokoić, nie pojawiłem się przed Tobą, lecz pozostałem w ukryciu.
Adi 17.147 "Teraz, kiedy się uspokoiłeś, przyszedłem do Ciebie. Uważam to za szczęście, że mogę przyjąć takiego zacnego jak Ty gościa.
Adi 17.148 "W naszym związku wioskowym, Nilambara Cakravarti Thakura był mym wujem. Taki związek jest mocniejszy od związku cielesnego.
Adi 17.148 Znaczenie: W Indiach, nawet w wioskach wewnątrz kraju, wszystkie społeczności hinduskie i muzułmańskie zwykły żyć razem spokojnie, ustanawiając między sobą związek. Młodzi ludzie zwali starszych członków wioski caca albo kaka, "wujem", a mężczyźni w tym samym wieku nazywali siebie nawzajem dada "bratem". Związek ten był bardzo przyjazny. Mahometanie zwykli zapraszać do swych domów Hindusów, a Hindusi zwykli zapraszać do swych domów mahometan. Zarówno Hindusi, jak i mahometanie przyjmowali zaproszenia do swych domów na różne uroczystości. Nawet przed pięćdziesięcioma czy sześćdziesięcioma laty związek pomiędzy Hindusami i muzułmanami był bardzo przyjazny i nie było między nimi zakłóceń. W historii Indii nie spotykamy żadnych buntów hindu-muzułmańskich, nawet w czasach, gdy krajem władali mahometanie. Konflikt pomiędzy Hindusami i muzułmanami został stworzony przez skażonych polityków, szczególnie władców cudzoziemskich, i stopniowo sytuacja tak bardzo się zdegradowała, że Indie podzieliły się na Hindustan i Pakistan. Na szczęście lekarstwo do zjednoczenia nie tylko Hindusów i muzułmanów, lecz wszystkich społeczności i wszystkich nacji, nadal może zostać wprowadzone w życie przez ruch Hare Krsna w oparciu o mocną podstawową platformę miłości do Boga.
Adi 17.149 "Nilambara Cakravarti jest dziadkiem ze strony Twej matki i poprzez ten związek Ty jesteś mym siostrzeńcem.
Adi 17.150 "Kiedy siostrzeniec jest bardzo rozgniewany, jego wuj jest tolerancyjny, a kiedy wuj popełnia obrazę, siostrzeniec nie traktuje jej poważnie."
Adi 17.151 W ten sposób rozmowa Pana z Kazim pełna była różnych wskazówek, lecz nikt z zewnątrz nie był w stanie zrozumieć skrytego znaczenia ich konwersacji.
Adi 17.152 Pan powiedział: "Mój drogi wuju, przyszedłem do twego domu, aby cię o coś zapytać. " Kazi odpowiedział: "Tak, jesteś mile widziany. Powiedz mi, co kryje się w Twym umyśle."
Adi 17.153 Pan powiedział: "Pijesz mleko krowie, a zatem krowa jest twą matką. A byk produkuje zboże dla twego utrzymania; dlatego jest twym ojcem.
Adi 17.154 "Ponieważ byk i krowa są twym ojcem i matką, jak możesz ich zabijać i jeść? Co to za religijna zasada? Co ośmiela cię do popełniania takich grzesznych czynów?"
Adi 17.154 Znaczenie: Każdy może zrozumieć, że pijemy mleko krów i korzystamy z pomocy byków w produkcji produktów rolniczych. Zatem, ponieważ nasz prawdziwy ojciec daje nam pokarm zbożowy, a matka daje nam mleko, dzięki któremu utrzymujemy się przy życiu, krowa i byk uważane są za ojca i matkę. Zgodnie z cywilizacją wedyjską istnieje siedem matek, a krowa jest jedną spośród nich. Dlatego Śri Caitanya Mahaprabhu wyzwał mahometanina Kazi: "Jakiej zasady religijnej przestrzegasz, kiedy zabijasz swego ojca i matkę i zjadasz ich?" W żadnym cywilizowanym społeczeństwie ludzkim nikt nie śmiałby zabić swego ojca i matki w celu spożycia ich. Dlatego Śri Caitanya Mahaprabhu wyzwał system religii mahometańskiej jako ojcobójstwo i matkobójstwo. W religii chrześcijańskiej również główne przykazanie mówi "Nie zabijaj". Niemniej jednak chrześcijanie gwałcą ten przepis. Są ekspertami w zabijaniu i otwieraniu rzeźni. W naszym ruchu świadomości Krsny naszym pierwszym warunkiem jest, że nikt nie może jeść żadnego rodzaju mięsa. Nie ma znaczenia, czy jest to mięso krowy czy kozy, lecz szczególnie kładziemy nacisk na zakaz jedzenia mięsa krowiego, ponieważ według śastr krowa jest naszą matką. W ten sposób Śri Caitanya Mahaprabhu wysunął zarzuty przeciwko zabijaniu krów przez mahometan.
Adi 17.155 Kazi odpowiedział: "Tak jak Ty masz Swoje pisma zwane Vedami i Puranami, my mamy nasze, nazywane świętym Koranem.
Adi 17.155 Znaczenie: Chand Kazi zgodził się rozmawiać ze Śri Caitanyą Mahaprabhu w oparciu o pisma święte. Zgodnie z pismami wedyjskimi jeśli ktoś może poprzeć swoje stanowisko cytując Vedy, jego argument jest doskonały. Podobnie, kiedy mahometanie popierają swe stanowisko cytatami z Koranu, ich argumenty również są autoryzowane. Kiedy Pan Śri Caitanya Mahaprabhu poruszył kwestię zabijania krów i byków przez mahometan, Chand Kazi doszedł do standardu zrozumienia jego pism.
Adi 17.156 "Zgodnie z Koranem są dwa sposoby czynienia postępu - poprzez zwiększanie skłonności do oddawania się przyjemności i zmniejszanie tej skłonności. Na ścieżce zmniejszania przywiązania [nivrtti-marga], zabijanie zwierząt jest zakazane.
Adi 17.157 Na ścieżce czynności materialnych istnieje przepis pozwalający zabijać krowy. Jeśli zabijanie takie ma miejsce pod kierunkiem śastr, nie ma w nim grzechu.
Adi 17.157 Znaczenie: Słowo śastra pochodzi z dhatu, czyli rdzenia czasownikowego, śas. Śas-dhatu odnosi się do kontrolowania czy władania. Władanie rządu za pomocą broni nazywane jest śastra. Tak więc kiedykolwiek ma miejsce władanie, czy to za pomocą broni czy poprzez nakazy, śas-dhatu jest podstawową zasadą. Spośród tych dwóch: śastra (władanie za pomocą broni) i śastra(władanie poprzez nakazy pism świętych), lepszym jest śastra. Nasze pisma wedyjskie nie są zwykłymi księgami prawniczymi prezentującymi ludzki rozsądek; są one stwierdzeniami rzeczywiście wyzwolonych osób nieskażonych niedoskonałością zmysłów.
Śastry zawsze muszą być poprawne. Nie może być tak, że czasami są poprawne, a czasami niepoprawne. W pismach wedyjskich krowa opisana jest jako matka. Zatem jest ona matką cały czas; nie jest tak, jak twierdzą niektórzy dranie, że w czasach wedyjskich była matką, lecz teraz nią nie jest. Jeśli śastra jest autorytetem, krowa jest matką zawsze; była matką w czasach wedyjskich i jest również matką w czasach obecnych.
Jeśli ktoś działa zgodnie z nakazami śastr, wolny jest od reakcji grzesznych czynów. Na przykład, skłonności do jedzenia mięsa, picia wina i oddawania się życiu seksualnemu są naturalne dla uwarunkowanej duszy. Ścieżka takich przyjemności nazywana jestpravrtti-marga. Śastra mówi, pravrttir esam bhutanam nivrttis tu maha-phalam: nie należy dać się zwieść skłonnościom ułomnego, uwarunkowanego życia; trzeba kierować się zasadami śastr. Skłonnością dziecka jest oddawanie się zabawom przez cały dzień, lecz śastry nakazują, aby rodzice zajęli się jego edukacją. Śastry istnieją po to, aby kierować działalnością społeczeństwa ludzkiego. Lecz ponieważ ludzie nie korzystają z instrukcji śastr, które są wolne od wad i niedoskonałości, wskutek tego zwodzeni są przez tzw. wykształconych nauczycieli i przywódców, którzy są pełni niedoskonałości uwarunkowanego życia.
Adi 17.158 Będąc uczonym, Kazi wyzwał Caitanyę Mahaprabhu: "W Twych pismach wedyjskich istnieje nakaz zabijania krów. Na mocy tego zalecenia wielcy mędrcy spełniali ofiary, z którymi łączyło się zabijanie krów."
Adi 17.159 Zbijając twierdzenie Kaziego, Pan odpowiedział: "Vedy wyraźnie oznajmiają, że nie należy zabijać krów. Dlatego żaden Hindus, bez względu na to kim jest, nie zabija krów.
Adi 17.159 Znaczenie: W pismach wedyjskich znajdują się koncesje dla jedzących mięso. Powiedziane jest, że jeśli ktoś chce jeść mięso, powinien zabić kozę przed boginią Kali, i wówczas spożyć jej mięso. Osoby jedzące mięso nie mają pozwolenia na kupno mięsa na targu czy w rzeźni. Nie ma zezwolenia na utrzymywanie regularnych rzeźni, aby zadowolić języki jedzących mięso. Jeśli chodzi o zabijanie krów, to jest ono całkowicie zakazane. Ponieważ krowa uważana jest za matkę, jak Vedy mogłyby pozwalać na zabijanie krów? Śri Caitanya Mahaprabhu wykazał, że stwierdzenie Kaziego było błędne. W Bhagavad-gicie znajduje się wyraźny nakaz, by chronić krowy. Krsi-goraksya-vanijyam vaiśya-karma svabhava-jam: "Obowiązkiem vaiśyów jest produkcja produktów rolniczych, handel i ochrona krów." (Bg. 18.44) Zatem jest to fałszywe stwierdzenie, że pisma wedyjskie zawierają instrukcje pozwalające zabijać krowy.
Adi 17.160 "W Vedach i Puranach znajdują się instrukcje oznajmiające, że jeśli ktoś może przywrócić życie żywej istocie, może zabić ją w celach eksperymentalnych.
Adi 17.161 "Dlatego wielcy mędrcy czasami zabijali stare zwierzęta i poprzez intonowanie hymnów wedyjskich ponownie ożywiali je dla udoskonalenia.
Adi 17.162 "Zabijanie i odmładzanie takich starych i ułomnych zwierząt nie było w rzeczywistości zabijaniem, lecz czynem przynoszącym wielką korzyść.
Adi 17.163 "Poprzednio istnieli potężni bramini, którzy mogli robić takie eksperymenty wykorzystując hymny wedyjskie, lecz teraz, z powodu Kali-yugi, bramini nie są tak potężni. Zatem zabijanie krów i byków dla odmłodzenia ich jest zakazane.
Adi 17.164 "'W tym wieku Kali zakazanych jest pięć czynów: ofiarowywanie konia w ofierze, ofiarowywanie krowy w ofierze, przyjmowanie porządku sannyasy, ofiarowywanie obiat z mięsa przodkom i płodzenie dzieci w łonie żony swego brata.'
Adi 17.164 Znaczenie: Jest to cytat z Brahma-vaivarta Purany.
Adi 17.165 "Ponieważ wy mahometanie nie jesteście w stanie przywrócić zwierzętom życia, ponosicie odpowiedzialność za ich zabijanie. Dlatego udacie się do piekła; nie ma sposobu na wasze wyzwolenie.
Adi 17.166 "Zabójcy krów skazani są na gnicie w piekielnym życiu przez tak wiele tysięcy lat, jak wiele jest włosów na ciele krowy.
Adi 17.167 "W waszych pismach jest wiele błędów i złudzeń. Ich kompilatorzy, nie znając istoty wiedzy, wydali polecenia, które są wbrew rozsądkowi i rozumowi."
Adi 17.168 Po wysłuchaniu tych stwierdzeń Śri Caitanyi Mahaprabhu zbijających jego argumenty, Kazi nie był w stanie wypowiedzieć ani słowa więcej. Tak więc po odpowiednim zastanowieniu się przyjął porażkę i przemówił w ten sposób.
Adi 17.168 Znaczenie: W naszej praktycznej działalności misyjnej spotykamy wielu chrześcijan, którzy mówią o stwierdzeniach Biblii. Kiedy pytamy, czy Bóg jest ograniczony czy nieograniczony, kapłani chrześcijańscy mówią, że Bóg jest nieograniczony. Lecz kiedy pytamy, dlaczego nieograniczony Bóg miałby mieć tylko jednego syna, a nie nieograniczoną liczbę synów, nie są w stanie na to odpowiedzieć. Podobnie, z naukowego punktu widzenia, odpowiedzi na wiele pytań ze Starego Testamentu, Nowego Testamentu i Koranu zmieniły się. Lecz śastry nie mogą zmieniać się odpowiednio do czyjegoś kaprysu. Wszystkie śastry muszą być wolne od czterech wad natury ludzkiej. Stwierdzenia śastr muszą być zawsze poprawne.
Adi 17.169 "Mój drogi Nimai Pandito, wszystko, co powiedziałeś, jest prawdą. Nasze pisma święte rozwinęły się dopiero niedawno i z pewnością nie są logiczne ani filozoficzne.
Adi 17.169 Znaczenie: Śastry yavanów, czyli osób żywiących się mięsem, nie są pismami wiecznymi. Zostały uformowane nie tak dawno temu i czasami są sprzeczne ze sobą. Są trzy pisma yavanów: Stary Testament, Nowy Testament i Koran. Spisanie ich posiada historię. Nie są one wieczne tak jak wiedza wedyjska. Więc chociaż mają swą argumentację i rozumowanie, nie są zbyt rozsądne i transcendentalne. Wskutek tego osoby zaawansowane w nauce i filozofii uważają te pisma za nie do przyjęcia.
Czasami kapłani chrześcijańscy przychodzą do nas i pytają: "Dlaczego nasi zwolennicy lekceważą nasze pisma i przyjmują wasze?" Lecz kiedy pytamy ich: "Wasza Biblia mówi, 'Nie zabijaj'. Dlaczego codziennie zabijacie tak wiele zwierząt?", to nie są w stanie odpowiedzieć. Niektórzy z nich dają niedoskonałą odpowiedź, że zwierzęta nie mają duszy. Lecz wtedy pytamy: "Skąd wiecie, że zwierzęta nie mają duszy? Zwierzęta i dzieci są tej samej natury. Czy to oznacza, że dzieci w społeczeństwie ludzkim również nie mają duszy?" Według pism wedyjskich w ciele znajduje się właściciel ciała, dusza. Bhagavad-gita mówi:
dehino 'smin yatha dehe kaumaram yauvanam jara
tatha dehantara-praptir dhiras tatra na muhyati
"Tak jak wcielona dusza bezustannie wędruje w tym ciele od wieku chłopięcego, poprzez młodość aż do starości, podobnie przechodzi ona w inne ciało po śmierci. Zmiany takie nie zwodzą osoby zrównoważonej." (Bg. 2.13)
Ponieważ wewnątrz ciała znajduje się dusza, ciało zmienia się poprzez tak wiele form. W ciele każdej żywej istoty znajduje się dusza, bez względu na to, czy jest to ciało zwierzęcia, drzewa, ptaka czy istoty ludzkiej, i dusza przechodzi z jednego typu ciała do innego. Kiedy pisma yavanów - mianowicie Stary Testament, Nowy Testament i Koran nie są w stanie udzielić właściwych odpowiedzi dociekającym zwolennikom, naturalnie ci, którzy są zaawansowani w wiedzy naukowej i filozofii, tracą wiarę w takie pisma. Kazi przyznał to, rozmawiając z Caitanyą Mahaprabhu. Kazi był osobą bardzo inteligentną. Był całkowicie świadomy swej pozycji, jak oznajmia to następny werset.
Adi 17.170 "Wiem, że nasze pisma są pełne wyobrażeń i błędnych idei, jednakże ponieważ jestem mahometaninem, przyjmuję je - pomimo ich niedostatecznego podłoża - ze względu na mą społeczność.
Adi 17.171 "Rozumowanie i argumenty w pismach mięsożerców nie są zbyt rozsądne," zakończył Kazi. Usłyszawszy to stwierdzenie, Śri Caitanya Mahaprabhu uśmiechnął się i zapytał go w ten sposób.
Adi 17.172 "Mój drogi wuju, pragnę zadać ci jeszcze jedno pytanie. Proszę, powiedz mi prawdę. Nie używaj podstępów, aby Mnie oszukać.
Adi 17.173 "W twym mieście zawsze odbywa się zbiorowe intonowanie świętego imienia. Zawsze daje się słyszeć zgiełk muzyki, śpiewu i tańca.
Adi 17.174 "Jako administracyjno-sądowy urzędnik mahometański, masz prawo sprzeciwiać się spełnianiu ceremonii hinduskich, lecz teraz nie zakazujesz spełniania ich. Nie mogę zrozumieć jaka jest tego przyczyna."
Adi 17.175 Kazi powiedział: "Każdy nazywa Cię Gaurahari. Ja również pragnę nazywać Cię tym imieniem.
Adi 17.176 "Łaskawie słuchaj, o Gaurahari! Jeśli przyjdziesz w odosobnione miejsce, wówczas wyjaśnię Ci powód."
Adi 17.177 Pan odpowiedział: "Wszyscy ci ludzie są Mymi zaufanymi towarzyszami. Możesz mówić otwarcie. Nie masz powodu, by się ich obawiać."
Adi 17.178-179 Kazi powiedział: "Kiedy poszedłem do hinduskiego domu, rozbiłem bębenek i zabroniłem spełniania zbiorowego intonowania, tej samej nocy we śnie ujrzałem straszliwego, ryczącego bardzo głośno lwa, który miał ciało istoty ludzkiej a twarz lwa.
Adi 17.180 "Kiedy spałem, lew wskoczył na mą pierś, śmiejąc się straszliwie i zgrzytając zębami.
Adi 17.181 "Kładąc pazury na mej piersi, lew powiedział poważnym głosem: 'Rozszarpię twą pierś, tak jak ty rozbiłeś mrdangę!
Adi 17.182 "'Zabroniłeś spełniania Mego zbiorowego intonowania. Dlatego muszę cię zniszczyć!' Bardzo się Go bojąc, zamknąłem oczy i drżałem.
Adi 17.183 "Widząc mnie tak przestraszonym, lew powiedział: 'Pokonałem cię, by dać ci nauczkę, lecz muszę być dla ciebie miłosierny.
Adi 17.184 "'Tego dnia nie stworzyłeś zbyt wielkiego zakłócenia. Dlatego wybaczyłem ci i nie pozbawiłem cię życia.
Adi 17.185 "'Lecz jeśli ponownie dopuścisz się takich czynów, nie będę tego tolerował. Wówczas zabiję cię razem z twoją rodziną i wszystkimi mięsożercami.'
Adi 17.186 "Powiedziawszy to, lew odszedł, lecz ja bardzo się Go bałem. Spójrz tylko na ślady pazurów, które pozostawił na mym sercu!"
Adi 17.187 Opisawszy to wydarzenie, Kazi pokazał swą pierś. Po wysłuchaniu Kaziego i ujrzeniu śladów na jego piersi, wszyscy obecni tam ludzie uwierzyli w to wspaniałe wydarzenie.
Adi 17.188 Kazi kontynuował: "Nie powiedziałem nikomu o tym wydarzeniu, lecz tego samego dnia przyszedł do mnie jeden z mych ordynansów.
Adi 17.189 "Przyszedłszy do mnie, ordynans powiedział: 'Kiedy poszedłem zatrzymać zbiorowe intonowanie, nagle uderzyły mnie w twarz płomienie.
Adi 17.190 "'Moja broda została spalona, a na policzkach pojawiły się pęcherze.' Każdy ordynans, który się tam udał, opisywał to samo.
Adi 17.191 "Widząc to, bardzo się przestraszyłem. Poprosiłem ich, aby nie zatrzymywali zbiorowego intonowania, lecz siedzieli w domu.
Oszust zajmuje miejsce nauczyciela. Z tego powodu cały świat jest zdegradowany. Możesz oszukiwać innych mówiąc: "Jestem przebrany za wielbiciela", ale jaki jest twój charakter, twoja prawdziwa wartość? To powinno być ocenione. - Śrila Prabhupada