NAMA-HATTA

Hare Krishna;
czy ktos z wielbicieli moze podać dokładną wiedzę nt. boga Słońca?
pokłony

BÓG SŁOŃCA
Imię : Surya
Dzień: Niedziela
Kolory przywołujące energię słoneczną: czerwony, pomarańczowy, miedziany i złoty.
Kierunek: Wschód
Klejnot: rubin, szafir
Mantra: Om Suryaya Namaha



"SŁOŃCE

dżaja kusuma sankaśam
kaśjapejam maha djutim
dhwantarim sarwa papa ghnam
pranato ‘smin diwakaram

„Chwała jaśniejącemu Słońcu, które umożliwia widzenie, narodziło się z Kaśjapy, posiada wielki blask, który rozświetla wszystko i niszczy grzechy. Kłaniam się twórcy dnia.”

Suria – bóstwo Słońca:
Surja – bóstwo Słońca znane jest pod imionami Sawita, Sawitri (wznoszący, dający entuzjazm), Rawi, Wiwaswan (jaśniejący), Aditja (syn Aditi). Jest synem Kaśjapy i Aditi, mężem Priszni, Sangji (wiedza) i Czaji (cień), ojcem trzech wielkich ofiar (Agnihotry, Paśusomy i Czaturmasji), Waiwaswaty Manu (zakłada dynastię słoneczną), Jamy i Jami, Aświni Kumarów, Rewanty, Sanaiśczarji (Saturn) i Tapati (ciepło, bogini rzeki Narmady).

Wiwaswan zamieszkuje Antarikszę (przestrzeń między niebiosami i ziemią) i co dzień przemierza swą drogę na słonecznym rydwanie. Podróżuje z Dewadhani (siedziby Indry) do Samjamani (siedziby Jamy). Jego rydwan ma jedno koło symbolizujące upływ czasu. W kole tym jest 12 szprych oznaczających 12 miesięcy i 6 części symbolizujących 6 pór roku. Jedna część osi koła spoczywa na górze Sumeru, a druga na Manasottarze. Bhagawatam wspomina, że całość przypomina maszynę do wyciskania oleju. Rydwan ciągną konie noszące imiona wedyjskich rytmów (czanda): gajatri (24 sylaby), usznik (28 sylab), anusztup (32 sylaby), brihati (36 sylab), pankti, trisztub, dżagati, aticzanda, atjaszti, atidżagati, atiwirat. Woźnicą rydwanu jest Aruna, który siedzi twarzą do boga Słońca. Przed powozem Surji idzie 60 tysięcy mędrców wielkości kciuka sławiących go modlitwami. Cały pochód jest wspaniałą paradą niebiańscy śpiewacy (gandharwowie) śpiewają, apsary (niebiańskie piękności) tańczą, Pulastia i jedenastu innych mędrców wielbią Surię, asury okrążają na znak szacunku jadący powóz, a wielki wąż Wasuki pomaga go ciągnąć.

Nawagraha aradhana w następujący sposób opisuje wygląd Słońca tworzony w umyśle medytującego: Bóstwo ma czerwony kolor ma na sobie czerwone szaty i piękną girlandę z kwiatów, nad nim znajduje się czerwony parasol i jedzie na błyszczącym powozie. Nosi kolczyki i bransolety, patrzy na wschód, a w obu rękach trzyma kwiaty lotosu. Jego adhi dewatą (wielbionym bóstwem) jest Agni (ogień) jadący na baranie mający trzy nogi, ręce i twarze, a pratidewatą (bóstwem wielbionym przez Agniego) jest Rudra z trójzębem i bębenkiem.

O poranku Suria poślubia Uśe – bogini jutrzenki w południe Suurije, a po zachodzie Wriszakabe. Słońce jest synem matki bogów Aditi i mędrca Kaśjapy, jest inicjatorem wszystkich wydarzeń i świadkiem wszystkiego co się dzieje we wszechświecie. Purany opisują historię jak Hanuman nieopatrznie przyjął Słońce za wielki owoc i skoczył w górę by je połknąć. Jedynie interwencja bogów uratowała Surię przed połknięciem a świat przed ciemnością. Hanuman natomiast otrzymał wiele błogosławieństw by wypuścił Wiwaswana ze swych ust. Zdarzyło się to w dzieciństwie Hanumana, gdy dorósł przyjął Słońce za swego guru i podróżując tyłem przed Surią poznawał od niego naukę o gramatyce (9 wjakaran) i zgłębiał Wedy.

Podczas ubijania oceanu mleka gdy bogowie pili nektar nieśmiertelności pomiędzy nimi zasiadł demon Rahu pragnąc skosztować nektaru. Usiadł on pomiędzy Słońcem i Księżycem, gdy amrita polewana była do jego ust obaj bogowie zdradzili jego tożsamość i tak Rahu stracił głowę. Jednak ponieważ nektar dotknął jego ust stał się on nieśmiertelny, a pałając nienawiścią do Słońca i Księżyca został ich zaciekłym wrogiem powodując zaćmienia tych planet. Gdy Rahu pierwszy raz zaatakował Słońce bogowie nie przyszli mu z pomocą. Rozgniewany Surja postanowił zwiększyć gorąco swych promieni i spalić wszechświat. Nawet podczas zaćmienia było na tyle gorąco, że wszyscy zaczęli obawiać się co stanie się gdy zaćmienie skończy się. Brahma wiedząc o gniewie Słońca poprosił o pomoc syna Kaśjapy i Wiraty Arune by zaradził sytuacji. Aruna siadł na rydwanie przed Słońcem pochłaniając wielką część jego promieni.

Bóg Słońca czasem zstępował wśród ludzi i tak Mahabharata opisuje, że księżniczka Kunti otrzymała błogosławieństwo od Durwasy pozwalające jej wezwać jakiegokolwiek dewa by począć dziecko. Pragnąc wypróbować mantrę wezwała Surię, bóg pojawił się i mimo zapewnień księżniczki, że to tylko była naiwna zabawa począł w jej łonie swego syna. Tak narodził się Karna, tragiczny bohater Mahabharaty i wielki wielbiciel Słońca.

Markandeja Purana oznajmia, że gdy na początku stworzenia Brahma rozpostarł wszechogarniającą ciemność z pranawy OM pojawiło się Słońce by ją rozświetlić. Według tradycji wisznuickiej źródłem Słońca jest Wisznu, który czczony jest jako Suria Narajan i kryje się za jego promieniami reprezentującymi duchowy blask brahmadżjoti. Słońce uznawane jest za prawe oko Mahapuruszy którego ciało zajmuje cały wszechświat.

Suria ma kilka małżonek, a z każdą z nich spłodził wspaniałe dzieci. Samigna dała narodziny Waiwaswacie Manu (ojcu ludzkości), Jamie (pierwszemu śmiertelnikowi i królowi zmarłych), jego siostrze Jami oraz niebiańskim lekarzom Aświni. Gdy Samigna córka Wiśwakarmy (architekta bogów) nie mogła znieść gorąca swego męża, jej potężny ojciec z cienia wykonał jej duplikat Czaję. Czaja (cień) udała się do Surii, a Samigna postanowiła spełniać pokuty pod postacią klaczy. Czaja dała narodziny Saturnowi, Manu, Sawarni i Tapati (rzece). Suria jednak zorientował się w podstępie i wyruszył na poszukiwania swej pierwszej małżonki. Gdy odnalazł ją pod postacią klaczy sam przyjął postać ogiera i tak narodzili się Aświni o końskich głowach. Trzecia małżonka Saruszti dała narodziny dwóm wielkim mędrcom Brigu i Walmikiemu (autor Ramajany), a niebiańska piękność Urwasi urodziła mu dwóch następnych mędrców Agastię i Wasisztę. Suria również zapoczątkował dynastię królów nazywanych Ragu wamśa. To właśnie w tej rodzinie przyszedł na świat Ramaczandra i jego trzej wielcy bracia.

Słońce uosabia wszystkich półbogów, dlatego jego czczenie często należy do codziennej sadhany wyznawców hinduizmu. Brahma-gajatri wspomina o Słońcu, a jej intonowanie pozwala zrozumieć brahmana, z którego iskry pochodzi blask Surji. Również Ramajana zawiera cały dział modlitw poświęcony Słońcu i objawiony przez mędrca Agastię Ramaczandrze i nazywany „Aditja Hridaja”. Istnieje kilka metod wielbienia Słońca można to robić przez bezpośrednią medytacje wizualizując bóstwo, przez wielbienie posągu lub obrazu bóstwa Surii, lub jego jantry wykonanej w metalu. Popularną metodą wielbienia Słońca jest wykonywanie co dzień o wschodzie suria namaskara wraz z powtarzaniem 12 imion Słońca przy każdej pozycji. Największa w Indiach świątynia Słońca znajduje się w Konarak w Orisie, a jej kształt przypomina wielki rydwan. W większości Śiwaickich świątyń Słońce jest czczone na osobnym ołtarzu, a w pozostałych świątyniach razem z pozostałymi planetami (nawa graha)."



O Bogu Słonca mówi też ciekawie Prahlad Nrsimha Prabhu, ale nie pamiętam w której części:

India - źródło wiedzy i korzenie świata
http://www.nama-hatta.pl/news.php?readmore=912

Hari bol;
bardzo dziękuję za tą wiedzę; dla pewnosci też czy Surya Narayana jest jedyną postacią przedstawianą z wąsami?
pokłony

Astrologicznie:



Cechy planety:
Słońce obdarza stanowczością, niezależną i dumną naturą. Reprezentuje męską energię, o stabilnym i bezinteresownym charakterze. Osoby, na które ma wpływ są silne, władcze, apodyktyczne i budzą szacunek. Słońce jest władcą wschodu, jego przyjaciółmi są Księżyc, Mars i Jowisz, wrogami Saturn, Wenus, Rahu i Ketu, a Merkury jest do niego neutralny. Co miesiąc Słońce przechodzi przez jeden znak zodiaku.

Słońce odpowiada za ciepłą, ojcowską energię. Zdrowie, oświecenie, sława, pozycja, pewność siebie, kariera, silna wola, witalność to błogosławieństwa, którymi może obdarzyć. Słońce wywiera silny wpływ na intelekt. Jego podopieczni są męscy, szorstcy, bystrzy, ekstrawertyczni, uczynni dla przyjaciół i okrutni dla wrogów. Podobnie jak u lwa górna część ich ciała jest bardziej rozwinięta. Stają się sławni, osiągają szczytowe stanowiska w swojej dziedzinie. Słońce zarządza prawym okiem, prawym nozdrzem (pingala nadi).

Ludzie pod silnym wpływem Słońca posiadają stałe cele, do których z uporem dążą. Mają tendencję do obstawania przy swoim, zwłaszcza gdy są przekonani, że mają rację. Trudno ich przekonać do zmiany opinii czy stylu życia. Potrafią jasno myśleć i posiadają indywidualny punkt widzenia. Łatwo nawiązują znajomości i potrafią troszczyć się o innych. Są władczy i uzyskują często pomoc od osób będących u władzy. Lubią wolność i czują awersję do wszelkich ograniczeń, nie cierpią wtrącania się do swojej pracy.

Żyją po królewsku, wydają pieniądze na zbytki i luksusy, potrafią hojnie obdarowywać prezentami i sprawia im to dużo satysfakcji. Są w stanie osiągać swe cele tolerując niewygody i cierpienia. Nie tracą optymizmu spotykając zmienne koleje losu. Nie znoszą krytyki, ale lubią krytykować i oceniać innych. Są pomocni gdy obdarza się ich uznaniem, szacunkiem i podziwia za ciężką pracę.

Poza wieloma zaletami ludzie pod wpływem Słońca mają kilka wad, których powinni się wystrzegać. Słońce obdarza lekką ręką do wydawania pieniędzy. Ludzie pod jego wpływem mają tendencje do zbytkownego życia. Powinni się strzec nadmiernych ambicji, zbytniej niezależności, samowoli. Mają tendencję do ciężkiej pracy, często niszczącej ich zdrowie. Z powodu swej apodyktyczności, rozkazującego i władczego sposobu bycia łatwo oceniają innych i ich krytykują. Często przechwalają się i wymagają ciągłej uwagi, nie potrafią zwrócić się o pomoc nawet gdy są w potrzebie.

Karaka:
Atmakaraka (ciało, zachowanie, możliwości twórcze,wola), pitri karaka (ojciec), witalność, moc, ambicje, autorytet, pozycja, synowie. Wskazuje gdzie człowiek zaangażuje najwięcej swojej witalności i twórczej działalności, w jakiej sferze chce błyszczeć. Osoby płci męskiej (ojciec, mąż, król, szef).

Cechy planety w skrócie:
Reprezentuje: ciepło, magnetyzm, przywództwo, ojca i męża.
Zawody z nim związane to: lekarz, zarządca, administrator, król.
Organy i dolegliwości: serce, żołądek, kości, mózg, prawe oko u mężczyzn i lewe u kobiet, wchłanianie substancji odżywczych, witalność.
wygląd: majestatyczny, kanciaste ciało, rzadkie włosy.

Zaatakowana lub szkodliwa powoduje: bóle głowy, kłopoty z krążeniem i sercem, łysinę, egoizm, małostkowość, tchórzostwo, wybuchowość, zarozumiałość, arogancję, tyranizm, samouwielbienie, wysługiwanie się innymi.

Surya i pozostałe planety:



Surya Namaskar - Powitanie Słońca:

1. Aum Hram Mitraya Namah

2. Aum Hrim Ravaye Namah

3. Aum Hrum Suryaya Namah

4. Aum Hraim Bhanave Namah

5. Aum Hroum Khagaya Namah

6. Aum Hrah Pusne Namah

7. Aum Hram Hiranyagarbhaya Namah

8. Aum Hrim Maricaye Namah

9. Aum Hrum Adityaya Namah

10. Aum Hraim Savitre Namah

11. Aum Hroum Arkaya Namah

12. Aum Hrah Bhaskaraya Namah

Hare Krishna;
raz jeszcze dziękuję za uzupełnienie wiedzy;na ilustracji w Naukach Królowej Kunti Bóg Słońca pojawiał się przed modlącą się Kunti; ciekawostką
była taka informacja, którą słyszałam w trakcie rozmów o paramatmie, iż tylko w sercu Pana Suryi ma wąsy; co Ty na to Arku? Może też masz ścislejsze informacje?
pokłony

Niestety, takich informacji nie posiadam.

Natomiast wspomniany wyżej przez ciebie obrazek bardzo mi się podoba, tak, że kiedyś chciałem go mieć namalowany.



Nie wiem czemu, kiedyś jak błem młodym bhaktą i pojechałem pierwszy raz na farmę to Drisztra Prabhu zapytał się mnie jak się nazywam. Gdy odpowiedziałem że Arkadiusz, to powiedział, że piękne imię, że Arka w sanskrycie znaczy Słońce i ze powinienem być jak Słońce i oświecać tą wiedzą innych. A kilka miesięcy temu dowiedziałem się od astrologa Rafała, że Słońce jest moją najważniejszą planetą w horoskopie, mimo, że nie jest w egzaltacji i mimo, że mam Jowisza i Merkurego w egzaltacji, to doszedł do tego, że Słońce jest ważniejsze od nich u mnie i że nawet jestem postrzegany jako Słońce przez ludzi. Tak więc patrzę na Słońce nieco inaczej ostatnio, próbując zrozumieć samego siebie i swoje przeznaczenie.

a kimże jest bóg słońca imieniem Savitur
wspomniany w tekście mahamantry Gayatri?

om bhūr bhuvah svah
tat savitur varenyam
bhargo devasya dhīmahi
dhiyo yo nah pracodayāt

czy to ta sama postać?

Z ksiązki Mahanidhi Swamiego:
Gajatri Mahima Madhuri - Słodkie Chwały Gajatri :


Brahma-gajatri zwana jest surja-gajatri lub sawitri-gajatri, ponieważ odnosi się do Sawitur, boga-słońca, który kontroluje trzy systemy planetarne (bhur, bhuwah, swaha).

Choć na jednym poziomie Brahma-gajatri odnosi się do słońca, które jest widoczną manifestacją boskiej mocy Kryszny, w rzeczywistości jest medytacją o Krysznie, największym sawitur, jedynym Panem całej kosmicznej manifestacji. Śri Dźiwa Goswami i inni Gaudija aćarjowie wyjaśnili, że Brahma-gajatri jest medytacją o Wisznu – stworzycielu, utrzymującym i niszczycielu wszechświata, który rezyduje jako wielbione Bóstwo słońca, znane jako Surja-Narajana.



„Brahma-gajatri jest wersetem ustanowionym z dźwięków. Dźwięki te nie są różne od osoby Gajatri Dewi, towarzyszki Pana Wisznu. Zwana jest także Lakszmi, Saraswati, Sawitri i Sandhja. Wielbiciel medytujący o Brahma-gajatri wielbi Gajatri Dewi i wzywa ją ze słonecznej planety do swego serca. Przez takie wielbienie sadhaka otrzymuje jej łaskę i pomoc w zbliżaniu się do Pana Wisznu.

„Wisznu przebywa na planecie słońca, a także w sercu, jako przedmiot medytacji w mantrze Gajatri. Brahma-gajatri usuwa pożądanie i oczyszcza umysł. Przez łaskę energii Pana sadhaka jest w stanie przeniknąć ignorancję i zrozumieć Wisznu. Brahma-gajatri oznacza Wisznu, jako Najwyższego Pana, oraz indywidualne dźiwy, jako wieczne sługi Pana.

„Brahma-gajatri nie jest różna od energii Pana; jest wcieleniem dźwięku Jego potencji, czyli śakti. Mantra jest medytacją o Najwyższym Panie w Jego funkcjonalnym aspekcie, jako Pan wszystkich energii, i jako stworzycielu, utrzymującym i niszczycielu wszechświata. Sylaba „gaja” znaczy objawiać, a „tri” oznacza esencję trzech Wed. Gajatri jest tym wersetem, który objawia Najwyższego Pana Wisznu”. (HBV)



Dźwięki Brahma-gajatri nie są różne od osoby Gajatri-dewi, boskiej towarzyszki i energii Pana Wisznu. Gajatri-dewi zwana jest także jako Lakszmi, Saraswati, Sandhja i Sawitri. Po oczyszczeniu przez aćamana i dhjana, intonujący wzywa Gajatri-dewi z planety słońca do swojego serca przez medytację o Brahma-gajatri, która jest formą wielbienia Gajatri-dewi.

Z jej łaską można osiągnąć Pana Wisznu. Trzy dzienne sandhje (moment zetknięcia się nocy i dnia, południe oraz zetknięcie się dnia z nocą) są czasowymi reprezentacjami Gajatri-dewi. Dlatego jest Ona wielbiona przez intonowanie Brahma-gajatri w tych dokładnych chwilach. Gajatri jest tak nazywana, ponieważ śpiewa (gajati) lub wyjaśnia chwały Najwyższej Osoby Boga i ochrania (trajate) intonującego, przez skupienie jego umysłu na Najwyższym Panu.

dziękuję Arka-diuszu. Podałeś sporo informacji, naprawdę nie spodziewałem. Dlatego przeczytałem to 2 razy i jeszcze do tego powrócę. Intonuję codziennie tą mantrę i mam nadzieję, że zostanę opromieniony wiedzą i inteligencją w ten najwłaściwszy sposób.

Być może odbiegnę od tematu Boga słońca ale czytając twoją odpowiedź przypomniałem sobie inną definicję imienia Gayatri pojawiającą się w Wikipedii, oto jej fragment:

"....Nazwa Gāyatrī ma podwójne znaczenie, raz jest to miara rytmu mająca 24 sylaby (tutaj 16 plus , nie licząc początku przed sylabą Tat, który jest dodatkiem. Dwa, Gāyatrī to Bogini Matka Ziemia, od którego to imienia zresztą pochodzi greckie słowo GAIA..."

Widzę tą różnicę w definiowaniu znaczenia imion. Zatem czy oba te znaczenia są aspektem tego samego czy też nawzajem się wykluczają? Domyślam się że część haseł w encyklopediach może nie pochodzić z autoryzowanych źródeł

W rożnych tradycjach Gayatri jest używana odpowiednio do intencji, tak jak ktoś może studiować te same wedy:

"Brahmaćarin skoncentruje swoje studia na Samhitach. Gryhasta skupi się na Brahmanach, które pouczą go, jak poruszać się w materialnym świecie we właściwy, spokojny sposób. Wanaprastha rozwinie nie przywiązanie przez studiowanie Aranjak rozumiejąc to, czego dokonał w całym swym życiu. Sannjasin przeczyta Upaniszady w celu wzniesienia się do transcendentalnego poziomu i ostatecznie wkroczy w duchowy świat. Oczywiście, wszystkie aśramy studiują wszystkie cztery części, lecz położą nacisk na jedną z tych czterech, zgodnie z potrzebami swych poszczególnych aśramów."

Czytając dalej z tej samej książki:

Manifestując się jedynie w materialnym świecie, Brahma-gajatri wznosi uwarunkowaną duszę do platformy oczyszczenia, brahma-bhutah. Jednakże Gopala-mantra i Kama-gajatri wiecznie wibrują w duchowym niebie. Większość braminów intonuje tylko Brahma-gajatri, ale bramini Gaudija Wajsznawa intonują także Kama-gajatri. Pan Brahma usłyszał zarówno Brahma-gajatri oraz Kama-gajatri, jako mantry Gajatri i wymawiał obydwie.

Brahma-gajatri porównana jest do zielonego mango. Po zrozumieniu jej pełnego znaczenia, Brahma-gajatri pojawia się jako Kama-gajatri lub dojrzałe mango. Oczywiście, dopóki ktoś nie ma cech bramińskich i nie otrzymał mantry przez rytuał inicjacji od bona fide mistrza duchowego, mantra nie będzie działać czy przynosić jakiś rezultatów.

Zrozumienie i ostateczne przeznaczenie osiągnięte przez intonowanie mantry zależy jedynie od koncepcji intonującego.

Ten punkt potwierdzony jest w Gopala-tapani Upaniszad:
„Człowiek z transcendentalną wiedzą wie to z pewnością, że kama-bidźa-mantra, klim, i sama sylaba Om są jednym i tym samym. Ktoś, kto udaje się do Matura Puri i medytuje o Gopalu przez powtarzanie czy to klim czy Om, osiąga ostateczne przeznaczenie duszy po porzuceniu obecnego, materialnego ciała”. (GU 59)



Źródło Brahma-gajatri

„Gdy Kryszna zaczął grać na Swoim flecie, ten słodki dźwięk wszedł do ucha Brahmy, jako wedyjska mantra Om. Skomponowane z trzech liter – A, U, i M, Om opisuje nasz związek z Najwyższym Panem (sambandha), czynności, dzięki którym możemy osiągnąć najwyższą doskonałość miłości (abhidheja) i rzeczywistą pozycję miłości na duchowym poziomie (prajodźana). Gdy dźwięk fletu Kryszny został wyrażony przez usta Brahmy, powstała Gayatri. W ten sposób, będąc pod wpływem dźwięku fletu Kryszny, Brahma, pierwsza żywa istota w tym materialnym świecie, był inicjowany jako bramin.
„Śrila Dźiwa Goswami potwierdza, że Brahma był inicjowany jako bramin przez flet Kryszny. Gdy Brahma został oświecony przez mantrę Gajatri z fletu Kryszny, osiągnął całą wedyjską wiedzę. Uznając błogosławieństwa oferowane mu przez Krysznę, stał się oryginalnym mistrzem duchowym wszystkich żywych istot”. (TLC 31)