NAMA-HATTA

Witam jestem tutaj nowy i mam kilka pytań.
1.Bhagavad-gita czy istnieją jakieś stare zwoje tej świętej księgi ?? Czy nie została ona zmieniona z biegiem lat ??
2. Czy jako wielbiciel Kryszny muszę żyć w ascezie czy prowadzić normalne życie prywatne ??
3. Czy to prawda , że Kryszna oznacza czarny a nie wszechatrakcyjny tak jak się podaje ??
4. Czy to prawda , że w Indiach iskcon jest małą grupą wyznaniową ??
5. Dlaczego uznaje się Buddę za wcielenie Kryszny skoro ich przekaz jest inny ??

I teraz pytanie odnośnie ebooków ?? Czy jakieś posiadacie ?? Ja mam Bhagavad Gite i Być kontrolowanym przez miłość. Macie może Shiva Puranę lub Linga Puranę ??

Pozdrawiam serdecznie

Trochę dużo pytań jak na jeden wątek.
Odpowiem pokrótce:

1. Być może istnieją jakieś stare zwoje BhagavadGity ale nie sądzę, że oryginalne. Minęło ponad 5000 lat. Sama wiedza nie wystarcza do zrozumienia, dlatego w Indiach istnieje system guru-sadhu-siastra. Ten system zabezpiecza przed zmianami, dodatkowo istieje wiele galęzi przekazywania tej wiedzy, więc można porównywać z innymi. System guru-sadhu-siastra polega na tym, że wiedza ta, jest przekazywana w niezmienionej postaci, z mistrza na ucznia. Mozna porownywac czy to co jest przekazywane, jest zgodne z księgami, z tym co mówią inni. W Indiach prawdomównośc, czystośc są cnotą, nie było potrzeby zmieniania ksiąg do celów politycznych, tym bardziej, że po pierwsze ta wiedza i kultura zawsze tam była, nie było to nic nowego, Kryszna tylko przypomniał, odświeżył tą wiedzę, a nie dał na nowy, obcy grunt, po drugie w Indiach nie ma centralizacji, jest wiele niezależnych organizacji, więc nie dałoby się w ten sposób kontrolować obywateli, nawet jakby ktoś chciał. Te galęzie nie zawsze oznaczają odłamy, ponieważ wiedza wedyjska została przekazana na Ziemię z czterech niezależnych źródeł. Od Brahmy i do tej linii my się zaliczamy, od Shivy, od Lakshmi i od Czterech Kumarów. Następnie w każdej linii naturalnie tworzą się galęzie. Powiedzmy, że mistrz ma pięciu uczniów, którzy potem mają swoich itd. Teoretycznie każdy guru mógłby mieć swoją organizację. Ale żeby zapobiec przekrętom, w ISKCON czyli u nas został uchwalony kolegialny system zarządzania, składający się z grupy osób.

Jak pisze w swojej pracy "Nowe Ruchy Religijne i Parareligijne w Polsce"
dr Tadeusz Doktór:

"Spośród wszystkich hinduistycznych ruchów religijnych czciciele Kryszny wyróżniają się najwierniejszym stosunkiem do hinduskiego pierwowzoru, i to zarówno w kwestiach ściśle religijnych, jak i obyczajowych.

W Europie i USA jest praktycznie jedynym hinduistycznym ruchem religijnym uważanym przez etnicznych Hindusów za reprezentatywny dla ortodoksyjnego hinduizmu i z tego powodu jego ośrodki są przez nich odwiedzane z okazji hinduistycznych świąt i obrządków religijnych."

2. Co jest ascezą a co nie jest, na to możnaby otworzyć nowy wątek. Mozesz żyć normalnie, nie zmieniaj tego co robisz, poza rzuceniem nałogów czy jedzeniem mięsa oczywiście, bo to przeszkadza w rozwoju. Wyrzeczeniem jest zaangażowanie umysłu, nie w cieszenie się czymś ale w oddanie dla kogoś, np. Kryszny. Istnieje wiele zasad regulujących, ale malo kto potrafi spelnić wszystkie. Należy również dobrze poznac pisma aby wiedzieć, które z zasad są dla nas priorytetowe, które rzeczy są dozwolone czy tolerowane, gdyż Wedy opisują podział społeczeństwa na cztery klasy i to co jest cnotą dla jednej klasy nie będzie cnotą dla klasy innej. Należy przyjąc nauczyciela aby samemu nie tworzyć nowej filozofii, gdyż łatwo się pogubić. Na początek możesz przyjąc Śrila Prabhupada za guru, czytać jego ksiązki, potem możesz złapać kontakt z innymi wielbicielami Kryszny, rozmawiać z nimi, potem jak będziesz chciał, możesz wybrać jednego z guru, którzy są w Hare Kryszna.

3. Kryszna jako słowo ma wiele znaczeń. Nie tylko te dwa. Niektóre słowa w sanskrycie mają ponad 20 znaczeń i tylko znawca wie, że jak dane słowo jest użyte w danym kontekście czy w grupie innych wyrazów to znaczy taką a nie inną rzecz.

4. Zapewne nie jesteśmy jako ISKCON wielką grupą wyznaniową, szczególnie jak na ponad Miliardowe Indie, ale nie oznacza to jak już wyjaśniłem w punkcie pierwszym, że jesteśmy czymś nowym. W Indiach waisznawizm jest głownym nurtem, potem sivaizm. Śrila Prabhupada na polecenie swojego mistrza duchowego udał się na Zachód, żeby głosić nauki o Krysznie poza Indiami. Okazało się, że trzeba tam założyć organizację aby móc legalnie funkcjonować, bo świadomośc Kryszny jest czymś nowym tam, a Hindusi którzy wyemigrowali na Zachód są skupieni przy ambasadzie. Prabhupad chciał w Nowym Jorku wybudować pierwszą świątynię i okazało się, że prawnie nie ma jak. Cytuję fragment jego listu do brata duchowego w Indii:

"Być może wiesz też, że staram się wybudować świątynię Śri Śri Radhy i Kryszny, zwłaszcza w Nowym Jorku, i że próbowałem zdobyć zgodę rządu Indii na transfer funduszy z Indii. Z przykrością informuję cię, że ministerstwo finansów rządu Indii wyraziło swoją niemożność wydania takiej zgody, ale Ambasada Indii w Stanach dała mi swoją bezpośrednią zgodę na zdobywanie funduszy wśród tutejszych Hindusów oraz wśród amerykańskich obywateli.
Fundacje amerykańskie nie udzielają żadnej pomocy finansowej instytucji, która nie posiada osobowości prawnej zgodnej z prawem tego kraju. Z tego co wiem, indyjscy rezydenci w Stanach w większości zajmują się lokalną działalnością edukacyjną lub pracują w Ambasadzie Indii. Dlatego mała jest nadzieja, że można uzyskać od nich znaczącą pomoc na budowę świątyni, która wymaga nakładu milionów dolarów. Jeśli jednak Amerykanie potraktują to poważnie, to istnieje wiele fundacji, z których każda może nas wesprzeć taką sumą.
Dlatego w ostatnich dniach zarejestrowałem prawnie organizację pod nazwą INTERNATIONAL SOCIETY FOR KRISHNA CONSCIOUSNESS (zarejestrowana w USA). Zarząd tej organizacji tworzą sami Amerykanie, na czele z jednym z wiodących prawników Nowego Jorku, panem Stevenem J. Goldsmith B.Sc. M.A.B.L., który regularnie przychodzi na moje co-tygodniowe wykłady i z wielkim oddaniem intonuje Mahamantrę.
Tak więc obecnie możliwość głoszenia nauk i chwał Śri Ćajtanji Mahaprabhu w zachodnich krajach, w Ameryce i Europie, jest właściwie ustanowiona, a jeśli ta organizacja będzie właściwie zarządzana, to jestem pewien, że nie zabraknie możliwości finansowych ze strony obywateli amerykańskich."

Tak więc "Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny (nazwa angielska: International Society for Krishna Consciousness - ISKCON) zostało utworzone w 1966 roku w Nowym Jorku przez A.C. Bhaktivedantę Swamiego Prabhupadę (Śrila Prabhupada). Od tego momentu ISKCON, znany również szerzej pod nazwą "Ruch Hare Kryszna" pozostaje międzynarodową konfederacją wielbicieli Kryszny. Środowiska naukowe z całego świata, a w szczególności z Indii uznają go za wspólczesnego nam kontynuatora personalistycznej, monoteistycznej tradycji religijnej zwanej Wajsznawizem (Wisznuizmem), która tylko w miejscu swego powstania posiada obecnie w swych szeregach ponad 300 mln wyznawców; z tego też względu wyznanie to stanowi dominujący nurt w całym hinduizmie." źródło


Jest to organizacja, która ma zadania misyjne, ponieważ na Zachodzie nie ma tradycji wisznuickich, a dodatkowo w nowym, wspólczesnym świecie nie da się poruszać bez właściwego umocowania w prawie lokalnym.

Rejestrując Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny, A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada sformułował następującą misję:

1. Systematyczne szerzenie wiedzy duchowej wśród ogółu społeczeństwa, w celu: zaznajomienia ludzi z w technikami życia duchowego, powstrzymania upadku wartości moralnych i osiągnięcia prawdziwej jedność i pokoju na świecie.

2. Propagowanie świadomości Kryszny, tak jak została ona objawiona w Bhagawad-gicie i Śrimad-Bhagavatam.

3. Umacnianie więzi między członkami Towarzystwa i zbliżanie ich do Kryszny, Najwyższej Istoty, i poprzez to rozwinięcie w nich oraz we wszystkich ludziach idei, że każda dusza jest integralną cząstką Boga (Kryszny), równą mu jakościowo.

4. Nauczanie i rozpowszechnianie ruchu sankirtana (zbiorowego intonowania świętego imienia Boga), jak jest to objawione w naukach Śri Ćaitanji Mahaprabhu.

5. Wznoszenie dla członków Towarzystwa i ogółu społeczeństwa, świętych przybytków transcendentalnych rozrywek, poświęconych osobie Kryszny.

6. Zacieśnianie więzi między członkami Towarzystwa w celu nauczania prostszego i bardziej naturalnego sposobu życia.

7. Publikowanie i kolportowanie periodyków, magazynów, książek i innych pism mogących przyczynić się do osiągnięcia wspomnianych wyżej celów.



5. Budda jest specjalną inkarnacją Kryszny, pojawił się ze specjalną misją, my rozumiemy tą misję i czcimy go w inny sposób. Budda pojawił się aby zapobiec nadużywaniu i wykorzystywaniu Wed. Dawniej Kryszna pojawił się jako Mohini Murti, żeby zwieść demony. Żeby to zrozumieć, trzeba by opisać szerzej, chyba było to już na tym forum kiedyś opisywane, albo zadać nowe pytanie w nowym wątku.


Odwiedź naszą BIBLIOTEKĘ KRYSZNY: http://biblioteka.nama-hatta.pl/

Jest tam Bhagavad Gita, Śrimad Bhagavatam czyli Bhagavata Purana, która jest oprocz Bhagavad Gity najważniejszą księgą, oraz Caytanya Carytamryta i inne. Nie posiadam Shiva Purany ani Linga Purany, za to chcę zwrócić uwagę na Bhagavata Puranę:

Ś.B. 01.01.02 Całkowicie odrzucając wszystkie materialnie motywowane akty religijne, ta Bhagavata Purana przedkłada najwyższą prawdę, którą zrozumieć mogą jedynie osoby o czystych sercach. Tą najwyższą prawdą jest rzeczywistość odróżniona, dla dobra ogółu, od złudzenia. Prawda ta kładzie kres trojakim niedolom materialnej egzystencji. To wspaniałe Bhagavatam, zapisane przez wielkiego mędrca Vyasadevę, samo w sobie wystarcza do realizacji Boga. Zatem, czy istnieje potrzeba innych pism? I skoro tylko ktoś pokornie i z uwagą słucha przekazu Bhagavatam, dzięki kulturze tej wiedzy Najwyższy Pan zagości w jego sercu.

Dziękuję za odpowiedź pomyślę jeszcze nad kilkoma pytaniami.

Arkadiusz pisze:3. Kryszna jako słowo ma wiele znaczeń. Nie tylko te dwa. Niektóre słowa w sanskrycie mają ponad 20 znaczeń i tylko znawca wie, że jak dane słowo jest użyte w danym kontekście czy w grupie innych wyrazów to znaczy taką a nie inną rzecz.

W tym konkretnym przypadku dochodzi jeszcze sprawa braku małych i wielkich liter w sanskrycie (więc czytając klasyczne teksty nie stwierdzimy na pierwszy rzut oka czy słowo zostało użyte jako imię czy nie).

Ja zaczynałem od BhagavadGity. Znajdziesz tam dużo odpowiedzi na swoje pytania. Poza tym polecam na początek ,,Poradnik dla początkujących w świadomości Krsny". No i dla na początek świetna jest książka ,,Źródłem życia jest życie". Przyznam szczerze że jest dla mnie poza BhagavadGitą najważniejszą pozycją. Oczywiście każdy może mieć tu swoje zdanie, ale takie jest moje zdanie. Srimad Bhagavatam zostawił bym na sam koniec, gdy będziesz już mocno zaangażowany.

pozdrawiam Hare Kryszna

Odnośnie punktu 1., można jeszcze dodać, że brak starych manuskryptów wynika ze specyficznego, odmiennego niż w Europie podejścia do tego typu zabytków. Dla Hindusa ważniejsza jest treść niż materialna forma. W Europie dba się o np. zabytkowy egzemplarz jakiejś książki, konserwuje ją, itp. W Indiach po prostu kopiuje się dokladnie tekst, a starą księgą nit się specjalnie nie przejmuje. Zresztą, w tamtejszym klimacie dużo trudniej zachować materiał organiczny w dobrym stanie.

Widzę, że jest pozycja książkowa, której niestety nie czytałem, traktująca o wedach w widzeniu archeologii. Archeologia potwierdza starożytność wed.

http://www.gandalf.com.pl/b/archeologia ... -korzenie/

Znacie się na rzeczy poszukam tych książek które mi poleciliście. Natomiast mam pytanie czy to objawienie od Śiwy http://www.eioba.pl/a77208/objawienie_b ... wszystkich jest prawdziwe ?? Z tego co się orientuję Śiwa jest półbogiem i pomaga Krysznie tak ??

Przeczytałem tylko fragment i jest to prawdziwe, nie wiem jak dalej. Shiva jest półbogiem, to najlepsze nazewnictwo, żeby odróżniało od jednego Boga. Shiva jest wyjątkową osobą, tak naprawdę jest on ekspansją Kryszny, ale ponieważ wchodzi on w kontakt z naturą materialną, nie traktuje i nie czci się go jak Krysznę. Siva gra rolę półboga więc tak go traktujemy. Siva odpowiada we wszechświecie za cykliczne zniszecznia wszechświata, opiekuje się siłą ignorancji, czczą go zarówno osoby pobożne jak i demony. Najczęsciej czci się Shivę pod postacią Shiva lingi:

http://www.digart.pl/zoom/3032448/Siva_linga.html


"Pewnego razu gdy ich boska para Siva i Parvati oddawali się swoim miłosnym rozrywkom na wzgórzu Kailasa, odwiedzili ich najważniejsi Bogowie z Brahmą i Visznu na czele.

Siva i jego małżonka byli jednak tak zaabsorbowani sobą, że nie zauważyli nawet dostojnych gości. Brahma i Indra byli niezwykle oburzeni tym co się stało, i tym że nie zostali właściwie przyjęci. Pan Visznu natomiast roześmiał się głośno. Wreszcie Siva zauważył gości i tak bardzo się zawstydził, że otworzył swoje trzecie oko i spalił się na pył. Pozostał po nim jedynie boski Siva-lingam (członek) tkwiący w miłosnym zespoleniu z Joni (pochwą) Parvati.

W ten czas Mahadev przemówił z lingamu tymi słowy: od tej pory będę obecny i czczony pod tą transcendentalną formą Siva-linga. Niechaj nikt nie wyśmiewa mego Bóstwa albowiem popełnia tym wielką obrazę.

Każdy kto z wiarą i oddaniem będzie czcił ten Siva-linga ofiarowując mu wodę ze świętej rzeki Ganges i liście drzewa Bilva osiągnie spełnienie wszystkich swoich pragnień, Moje boskie przewodnictwo i ostateczne wyzwolenie.

Słysząc to Brahma oburzył się jeszcze bardziej – Jak to spełniać święty rytuał pudży dla lingamu??? Na to Siva odparł – Jako że nie pojmujesz mojej transcendentalnej formy przeklinam cię, że od tej pory nikt nie będzie oddawać ci czci!!! Natomiast trzy światy będą czciły mój boski lingam z wiarą i oddaniem.

I tak też się stało. Po dziś dzień Siva-lingam czczony jest w tysiącach świątyń poświęconych Shivie, jako jego najbardziej miłosierna forma. Natomiast kult Brahmy prawie zamarł – w Indiach jest zaledwie parę świątyń poświęconych bogu Brahmie.

Historia ta objaśnia nam pochodzenie kultu Siva-lingi. Forma ta najczęściej wyrzeźbiona jest z czarnego kamienia. Boski lingam wyrasta z Joni Parvati, wokół niego owinięty jest wąż. Zdobi go znak Tilaka (Rudra-tilaka) oraz czerwona kropka symbolizująca otwarte trzecie oko Mahadevy.

Niejednokrotnie lingam przedstawiany jest z twarzami Shivy (Eka-mukha czyli jedna twarza, bądź Trimukha trzema twarzami). Pan Siva jest zadowolony z każdego kto ofiarowuje jego lingamowi po prostu wodę z Gangesu i liście z drzewa Bilva (tak jak Visznu lubi listki Tulsi tak Siva lubi bilva).

Ale po co czcić Shivę i to jeszcze w takiej dziwnej i niezrozumiałej jak na kult świątynny formie? Przecież sam Kryszna nie poleca wielbienia półbogów. Nigdy nie należy traktować Shivy jako materialnego półboga, obdarzającego swymi błogosławieństwami pożądliwych ludzi – jest to najgorsza obraza jaką możemy popełnić.

Shiva jest największym i najbardziej oddanym wielbicielem Visznu. Obrażając czy krytykując go obrażmy jeszcze bardziej samego Pana. Mahadeva należy traktować tak jak guru, świętą osobę, której należy się taki sam szacunek i cześć jakie ofiarowujemy Krysznie.

W wielu światyniach indyjskich na ołtarzach Visznu niejednokrotnie spotkamy Siva-linga, któremu oddaje się cześć przed główna pudżą dla Visznu. We Vrindavan znajduje się świątynia Gopeśvar-Shivy, który strzeże świętego dham. Rzesze pielgrzymów odwiedzających Vrindavan, wzgórze Govardhan i Bóstwo Gopal, oddaje także cześć lingamowi mieszkającemu w tej świątyni. "

Ja sam mam Shiva lingę na ołtarzu i codziennie intonuję też Mahamrityunjaya mantrę we własnym celu, ale nie jest to wyznacznik zachowania. Generalnie czczenie Kryszny uwalnia od potrzeby czczenia półbogów czy przodków, jest o tym werset w Bhagavad Gicie. Jeżeli praktykujesz duchowy proces (a nie religijny) wtedy automatycznie spełniasz wszelkie inne powinności. Czcić półbogów powinno się dla pomyślności materialnej a przodków aby mogli oni przebywać na specjalnej planecie, na ktorą mogą się udać też ci, którzy czczą swoich przodków, pod warunkiem, ze potem ich potomkowie będą ich czcić. Inaczej upadają z tej planety.

Jeżeli czcisz Krysznę zadowalasz automatycznie półbogów. Półbogowie obdarzają upragnionymi rzeczami, wtedy kiedy ktoś na to zasłuży, ale Kryszna obdarzy tylko wtedy, kiedy wie, że ktoś sobie nie zrobi krzywdy danym błogosławieństwem. Mozna o wszystko prosić Krysznę i pamiętać, że żaden półbóg ostatecznie nie może niczego dać bez zgody Kryszny. Jednak Kryszna daje wtedy kiedy uzna to za korzystne z duchowego punktu widzenia.



Ś.B. 08.12.01-02 Śukadeva Gosvami powiedział: Najwyższa Osoba Boga, Hari, przyjmując postać kobiety oczarował demony, a półbogom umożliwił wypicie nektaru. Gdy Pan Śiva, który dosiada byka, usłyszał o tej rozrywce, udał się do miejsca, w którym przebywa Pan Madhusudana. Poszedł tam, by zobaczyć Pana w formie kobiety, a była z nim jego żona, Uma i towarzysze, duchy.

TAK MÓWI SHIVA O KRYSZNIE:

Ś.B. 08.12.03 Najwyższa Osoba Boga z wielkim szacunkiem powitał Pana Śivę i Umę. Gdy Pan Śiva usiadł wygodnie, oddał Panu należną cześć i uśmiechając się, tak oto przemówił.


Ś.B. 08.12.04 Pan Mahadeva (Shiva) rzekł: O główny półbogu pomiędzy półbogami, o wszechprzenikający Panie, mistrzu wszechświata, przez Swoją energię zostałeś przeobrażony w stworzenie. Jesteś źródłem i przyczyną działającą wszystkiego. Nie jesteś materialny. W istocie jesteś Duszą Najwyższą, czyli najwyższą siłą życia wszystkiego. Dlatego jesteś Parameśvarą, najwyższym nadzorcą wszystkich kontrolerów.

Ś.B. 08.12.04 Znaczenie: Najwyższa Osoba Boga, Visnu, przebywa w świecie materialnym jako sattva-guna-avatara. Pan Śiva jest tamo-guna-avatatrą, a Pan Brahma rajo-guna-avatarą, lecz choć Pan Visnu jest wśród nich, nie należy On do tej samej kategorii. Pan Visnu jest deva-devą, głównym miedzy wszystkimi półbogami. Ponieważ Pan Śiva znajduje się w tym materialnym świecie, obejmuje go energia Najwyższego Pana, Visnu. Dlatego Pan Visnu jest nazywany jagad-vyapi, "wszechprzenikającym Panem". Pana Śivę określa się czasem jako Maheśvara i wskutek tego ludziom, wydaje się, że jest on wszystkim. Lecz tutaj Pan Śiva nazywa Pana Visnu Jagad-iśa, "panem wszechświata." Pan Śiva jest czasem określany jako Viśveśvara, lecz tutaj zwraca się on do Pana Visnu jako do Jagan-mayi, co wskazuje na to, że nawet Viśveśvara znajduje się pod kontrolą Pana Visnu. Pan Visnu jest panem, wszechświata duchowego, a mimo to, jak stwierdza Bhagavad-gita (mayadhyaksena prakrtih suyate sacaracaram), kontroluje On także świat materialny. Pan Brahma i Pan Śiva są też czasami nazywani iśvarami, lecz najwyższym iśvarą jest Pan Visnu, Pan Krsna. Jak stwierdza Brahma-samhita, iśvarah paramah krsnah: Najwyższym Panem jest Krsna, Pan Visnu. Dzięki Panu Visnu wszystko w istnieniu działa właściwie. Andantara-stha-paramanu-cayantara-stham. Nawet paramanu, małe atomy, poruszają się dzięki temu, że obecny jest w nich Pan Visnu.

Mam pytanie czy wy uznajecie innych hinduskich bogów i boginie?