Ostatecznie Crossan jest PRZEKONANY że Jezus z Nazaretu (tzw Chrystus) jest postacią historyczną.
Mogę tylko powtórzyć to co już napisałem.
Jezus i Chrystus,to dwie postacie.
Jezusów historycznych było wielu ponieważ swego czasu imię Jezus było bardzo popularne.
Chrystus to postać mitologiczna,odpowiednik Lucyfera/Nosiciela Światła
Ikara,Swarożyca,Peruna,Prometeusza,Fosforosa etc etc
“Ten wasz bóg jest niczym innym jak demonem, który próbuje odciągnąć was od Naszego Pana Jezusa Chrystusa, i w tym celu naśladuje wyczyny naszego świętego męczennika Jana Kowalskiego.
A jeśli mi nie wierzycie, posłuchajcie historii życia naszego świętego męczennika…”
I tu następowała zmyślona opowieść.
W ten sposób Rzymski Kościół przyswoił do swojej liturgii cały panteon “pogańskich” bogów,
przemieniając ich w całkowicie fikcyjnych świętych i męczenników”.
Motyw mitologiczny,z bóstwem które umiera i odradza się
jest obecny we wszystkich tradycjach świata.
Rzym chciał być konkurencyjny więc sobie wymyślił swoich bohaterów
opisując cudze mity na semicką modłę.
Tu nie chodzi o to że motyw boga poświęcającego się dla ludzi jest kłamstwem
Kłamstwem jest próba zawłaszczenia tego mitu przez Rzym
Nie tylko biblijny Jezus jest zmyślony
Mojżesz ,Abraham też.
Każdy zna Abrahama i jego żonę Sarę
ale nie każdy zna Brahma i jego żonę Sara-swati (oryginały).
Ten ruch ludzi wyznania niemojzeszowego, który w II wieku stał się
Kościołem chrześcijańskim/neojudaistycznym, uważał się za jedyny prawdziwy Izrael
który zawarł umowę z Bogiem
Natomiast żydzi reprezentowali fałszywy Izrael
ponieważ nie rozpoznali Jeszuy jako Chrystusa.
Odrzucili beletrystykę Rzymu.
Ponieważ własny lud nie rozpoznał, że jakiś ukrzyżowany rabin Jeszua
(jeden z wielu noszących to imię)
wypełnia proroctwa dotyczące nadejścia Mesjasza znajdujące się w ich własnych świętych pismach,Żydzi zaczęli reprezentować wszystkich tych, którzy
odrzucają chrześcijańskie prawdy
"Kiedy Dawid został królem Hebrajczyków, zdobył Jerozolimę,
ufortyfikowane miasto Jebusytów, jednego z kananejskich plemion i uczynił z niej nową stolicę.
Sprowadził tu Arkę Przymierza(Arka to jedno z imion boga Surji/Swaroga)
i planował wybudować dla niej świątynię (2 Sm 6–7).
Dokonał tego jego syn Salomon.
Na dworze Dawida przebywał Natan(prorok El Szaddai/"Jahwe")
oraz uczony kapłan Abiatar, który stał się królewskim historykiem.
To właśnie on jest odpowiedzialny za powstanie Biblii,
może też być autorem najstarszego dokumentu w tekście Biblii
zwanego „J”, ponieważ konsekwentnie używa wedyjskiego imienia Jahwe
na oznaczenie hebrajskiego boga El Szaddai”. John Myrdhin Reynolds
“Ponieważ wielu Hebrajczyków nie uznawało prawa jego dynastii do rządów
Dawid zlecił swoim kapłanom i skrybom skompilowanie
ze starszych źródeł, zarówno pisanych, jak i ustnych,historii narodu hebrajskiego
od czasów stworzenia aż do swojego wstąpienia na tron.
Celem tej oficjalnej historii/propagandy, było uprawomocnienie monarchii Dawida,
ponieważ poprzednio hebrajskimi plemionami rządziły nie dziedziczne monarchie
ale wybierani sędziowie.
Ta oficjalna “histe(o)ria” miała pokazać, że wstąpienie na tron Dawida i jego dynastii
stanowiło część boskiego planu, wypełnienie obietnicy danej przez El Szaddai/"Jahwe"
swemu narodowi.
Od samego początku Biblia był to dokument przesycony propagandą i ideologią polityczną.
“Spotkanie ze śmiercią po której następuje odrodzenie,to szczególnie mocny motyw który ze zdumiewającą częstotliwością przewija się w mitologicznych opisach
podróży bohatera.Wszystkie mitologie niezależnie w jakich powstały krajach i epokach,przedstawiają dramatyczne opowieści o bogach,boginiach,bohaterach i bohaterkach,którzy umarli i zmartwychwstali.
Wariantem tej opowieści są dzieje postaci mitycznych,które zstąiły do krainy umarłych i po przejściu niewyobrażalnych prób oraz wyzwań
wróciły na Ziemię obdarzone szczególnymi mocami.
Główny wątek religii chrześcijańskiej to najsłynniejsza z tych opowieści ale
chrześcijaństwo w żadnej mierze nie dzierży monopolu na ów wątek
ponieważ odgrywa on istotną rolę w mitologiach wielu kultur i epok historycznych.
Najstarsze opowieści o śmierci i odrodzeniu wiążą się z sumeryjskim mitem o bogini Innanie i jej zstąpieniu w zaświaty
oraz egipskim mitem opisującym śmierć,rozczłonkowanie i zmartwychwstanie Ozyrysa.
Mitologia grecka dorzuciła od siebie opowieść o porwaniu bogini Persefony do świata podziemnego,o rozczłonkowaniu Ozyrysa oraz spotkaniach ze śmiercią
jakie stały się udziałem Attisa,Adonisa i Orfeusza.
Podziemne przygody greckich herosów Herkulesa,Tezeusza i Odyseusza także należą do tej kategorii opowieści.
Bohaterowie Majów ,bliźnięta Hunahpu i Xbalanque oraz aztecki wąż Quetzalcoatl to słynne mezoamerykańskie przykłady istot mitycznych
które przeszły przez proces śmierci i zmartwychwstania.
W mniej oczywistej,symbolicznej formie ten sam motyw bywa przedstawiany jako doświadczenie pożarcia i bycia zwymiotowanym przez monstrum.
Przykłady wahają się tutaj od biblijnego Jonasza którzy spędził 3 dni i noce w brzuchu “wielkiej ryby”,po greckiego herosa Jazona(mit o Jonaszu powstał na podstawie mitu o Jazonie-Mez)
,św Małgorzatę z Antiochii którzy zostali pożarci przez smoka a następnie zdołali mu uciec.
Jednym z najstarszych misteriów śmierci i odrodzenia były babilońskie i asyryjskie rytuały Isztar i Tammuza,oparte na micie Bogini Matki Innanie(Isztar)
i jej zstąpieniu do świata podziemnego rządzonego przez jej siostrę Ereszkigal.
Celem odwiedzin Isztar w krainie umarłych było zdobycie eliksiru niezbędnego do przywrócenia życia bogowi roślinności Tammuzowi
będącemu zarówno jej synem i ojcem(ojciec i syn w jednym,znajomo brzmi?-Mez)
Kult orficki skupiał się wokół legendy o przebóstwionym w trackim bardzie Orfeuszu
który udał się do krainy zmarłych by przywrócić życia Eurydyce.
Rytuały dionizyjskie,bachanalia,bazowały na opowieści mitycznej o młodym Dionizosie,którego rozczłonkowali Tytani.
Dionizos zmartwychwstał gdy Pallas Atena uratowała jego serce.
Podczas rytuałów/mszy,inicjowani utożsamiali się z zamordowanym i odrodzonym bogiem,pijąc napoje(opłatek,picie wina,wiadomo teraz skąd się to wzięło-Mez)
i jedząc mięso(ciało i krew prawda?-Mez)
Kult Mitry w szczytowym okresie jego aktywności,podziemne sanktuaria Mitry(mitraea) można było napotkać od brzegów Morza Czarnego po góry Szkocji i skraj Sahary (Ulansey 1989)
Słynny mit o Adonisie ,jeszcze jedna historia o umierającym bogu,stał się inspiracją dla wielu misteriów w świecie antycznym.
Matkę Adonisa Smyrnę,inni bogowie przemienili w trakcie ciąży w drzewo mirry.
Mitem znajdującym się u podstaw misteriów nordyckich Odyna(Wotana)była opowieść o zabójstwie i zmartwychwstaniu jego ulubionego syna,Baldura.
Baldur był bogiem który umiłował sobie pokój.
Loki nakłonił ślepego boga losu Hodera,by zastrzelił Baldura strzałą z jemioły.
Baldur został trafiony w serce i zmarł ale pod wpływem żalu bogów,Hel bogini śmierci,obiecała odesłać Baldura do krainy żywych pod warunkiem że wszystko co żyje będzie go opłakiwać.
Loki nie opłakiwał jego śmierci dlatego Baldur pozostał w świecie podziemnym.
Niemniej Baldur odrodzi się gdy dojdzie do ostatecznej bitwy Ragnarok i nowy świat powstanie ze zgliszczy(trzeba coś dodawać?Powtórne przyjścia,Armageddony?Skąd się to wzięło?-Mez)
Podczas misteriów druidyjskich,zamazywały się granice między śmiercią biologiczną a symboliczną.
Kandydata po zamknięciu w trumnie,wysyłano na czółnie na otwarte może odgrywając w ten sposób śmierć Boga Słońca.
W przeważającej mierze nic nam nie wiadomo o szczegółach procedur przemiany umysłu stosowanych podczas tych świętych rytuałów
jednakże bez wątpienia w Misteriach Eluzyjskich decydującą rolę odgrywał święty wywar Kykeon który zawierał alkaloidy buławinki czerwonej,przypominające swym działaniem LSD.
Starożytni Grecy nie znali tajemnic procesu destylacji alkoholu a jednak wina spożywane w rytuałach dionizyjskich były rozrzedzane od trzech do dwudziestu razy
potrafiły niektórych inicjowanych doprowadzić “na skraj szaleństwa” (Wasson,Hofmann i Ruck 1978)
(Dlaczego?Ponieważ musiały w nich być jakieś psychodeliki-Mez)
Religioznawca Dan Merkur na podstawie swych badań stwierdził,że wcześni judaiści i chrześcijanie,posługiwali się w swych rytuałach substancjami psychodelicznymi.
W książce The Mystery Of Manna:Psychodelic Sacrament of the Bible(Merkur 2000) opowiada o mannie,cudownym chlebie spożywanym przez Izraelitów przed dostąpieniem wizji El Szaddai
wyłaniającego się zza chmury.
Joseph Campbell w swojej książce Bohatero O Tysiącu Twarzy,analizując szerokie spektrum mitów z całego świata,zauważył że powtarza się w nich uniwersalna formuła archetypowa.
Nazwał ją monomitem.
Jest to opowieść o bohaterze mężczyźnie lub kobiecie,który opuszcza swój dom i po wielu przygodach wraca do niego jako istota boska.(Mit o marnotrawnym synu-Mez)
Campbell zwrócił uwagę na to że archetyp podróży bohatera zazwyczaj składa się z trzech etapów,podobnych do wcześniej opisanych przeze mnie sekwencji tradycyjnych rytuałów przejścia:separacji,inicjacji i powrotu.
Bohater opuszcza znany sobie grunt lub zostaje gwałtownie wypędzony z niego po presją jakiejś zewnętrznej siły,poddaje się transformacji w wyniku nadzwyczajnych prób i przygód,wraca do swojej pierwotnej społeczności,przyjmując nową rolę”. - Stanisław Grof
Jezus to jedna z wielu postaci historycznych noszących to imię
Chrystus to postać mityczna
Jezus Chrystus to postać beletrystyczna z Biblii,kompilacja postaci mitologicznych z historycznymi.
Polecam też książkę pt Złota Gałąź,kompendium wiedzy o pierwowzorach Chrystusa
