słowiańska gędźba

albert · Post autor: **albert** » 18 kwie 2007, 16:57

Może was zaciekawią słowiańskie natchnienia:
Ostatnie moje odkrycie, słowiańska psychodela, zespół Volga, zwłaszcza "Deszcz", "Wrona", "Rusalia", "Rubaha"... Wokalistka jest etnografem, zebrała pieśni z różnych części Rusi, śpiewa różnymi technikami głosowymi

http://www.youtube.com/watch?v=eop_JCLfKQk

do wysłuchania mp3:

http://www.volgamusic.ru/
http://www.zvuki.ru/M/P/23350

Płyta Lao Che "Gusła", średnia, słowiańszczyzna średniowieczna, ale polecam "Topielca" i oczywiście "Jestem Słowianinem":

http://www.youtube.com/watch?v=05X6g_QnBtM

Post autor: **Vaisnava-Krpa** » 18 kwie 2007, 19:25

Zauważyłem, że ruch neopoganski jest widoczny ostatnio, jak również że neopoganie interesują się też kulturą wedyjską. To są rodzime słowiańskie nastroje, ale teraz ameryka jest wszędzie...

Ja wogóle lubię rosyjski język, w radio Kryszna można usłyszeć dość często:)

albert · Post autor: **albert** » 19 kwie 2007, 09:37

Arkadiusz pisze:Zauważyłem, że ruch neopoganski jest widoczny ostatnio, jak również że neopoganie interesują się też kulturą wedyjską. To są rodzime słowiańskie nastroje, ale teraz ameryka jest wszędzie...

Ja wogóle lubię rosyjski język, w radio Kryszna można usłyszeć dość często:)

Neopoganie w naturalny sposób natrafiają na kulturę wedyjską stykając się w swych badaniach Słowiańszczyzny z dziedzictwem indoeuropejskim. To nieuniknione, wcześniej czy później trzeba otrzeć się o Bharatę. Oczywiście są i tacy, którzy z niewiedzy moim zdaniem odcinają się od tego, co "obce", w tym od religii Indii. Myślę, że to jest kierunek naszego uprawiania bhakti w Polsce: więcej odkrywania starej Słowiańszczyzny, mniej masowej kultury angloamerykańskiej. A języki słowiańskie są piękne! Mój brat ostatnio stwierdził, że rosyjski brzmi szlachetnie

albert · Post autor: **albert** » 24 kwie 2007, 19:40

Świetny wiersz Juliana Tuwima "do prostego człowieka" w interpretacji zespołu Akurat:

http://www.youtube.com/watch?v=npiYUvDKl-o

Post autor: **Vaisnava-Krpa** » 24 kwie 2007, 19:53

Znamy od dawna, nawet teledysk mozna pobrac z ich strony.

Kula-pavana · Post autor: **Kula-pavana** » 24 kwie 2007, 20:10

Bardzo dawno temu ogladalem program o slowianskiej muzyce ludowej (chyba z terenow Bialorusi) granej na pile (takiej do ciecia drzewa) - byla to piekna wibracja ktorej pamiec nie opuszcza mnie przez tyle lat

moze macie jakies namiary na tego typu muzyke?

gndd · Post autor: **gndd** » 24 kwie 2007, 21:34

albert pisze:Świetny wiersz Juliana Tuwima "do prostego człowieka" w interpretacji zespołu Akurat:

Dzieki za link. Fajny wiersz i fajne wykonanie. I na czasie, choc Tuwim (nie wiedzialabym, ze to on...) niewatpliwie napisal go na inna okazje.

Wiecie moze kiedy go napisal?

Czemu akurat w tym watku?

albert · Post autor: **albert** » 25 kwie 2007, 11:37

gndd pisze:
albert pisze:Świetny wiersz Juliana Tuwima "do prostego człowieka" w interpretacji zespołu Akurat:
Dzieki za link. Fajny wiersz i fajne wykonanie. I na czasie, choc Tuwim (nie wiedzialabym, ze to on...) niewatpliwie napisal go na inna okazje. Wiecie moze kiedy go napisal?

Czemu akurat w tym watku?

W październiku 1929 roku na łamach "Robotnika" opublikował jeden ze swoich najsłynniejszych wierszy - "Do prostego człowieka".
Utwór ten wywołał niekończącą się falę ataków w prasie międzywojennej. Nic dziwnego, każde jego słowo tętni nienawiścią do imperialistów niszczących świat, drwi z haseł burżuazji wypełnionych kłamstwem, mocno protestuje przeciw wojnie. Wystarczy jeszcze dodać, że siła protestu, dynamika oburzenia i gniewu bijącego z tych słów były tak potężne, że działały na masy czytelników jak najpłomienniejsza odezwa.
Po wojnie utwór ten był wielokrotnie publikowany, a za granicą tłumaczony na język francuski i rosyjski. Zamieścił go Tuwim w wydanym w 1933 roku & zbiorze wierszy pt. "Biblia cygańska".
A dlaczego w tym wątku ? Bo po polsku, bo jest w tym wierszu moc i niezgoda na upodlenie, które to zawsze kojarzą się mi ze słowiańskością

Słowianie byli ludem dumnym, anarchizującym, stąd wiecznie kłótliwym. Oczywiście to generalizacja. W prawie każdym słowiańskim imieniu mamy -sław.

Kula-pavana · Post autor: **Kula-pavana** » 25 kwie 2007, 13:08

albert pisze: Zamieścił go Tuwim w wydanym w 1933 roku & zbiorze wierszy pt. "Biblia cygańska".
A dlaczego w tym wątku ? Bo po polsku, bo jest w tym wierszu moc i niezgoda na upodlenie, które to zawsze kojarzą się mi ze słowiańskością Słowianie byli ludem dumnym, anarchizującym, stąd wiecznie kłótliwym.

Mozna by sie spierac czy Tuwim byl Slowianinem, poniewaz byl pochodzenia zydowskiego i jak wielu zydowskich intelektualistow z tego okresu popieral calym sercem komunizm.

No ale napisal sporo naprawde dobrych wierszy, wiec nie bede drobiazgowy

albert · Post autor: **albert** » 25 kwie 2007, 14:12

Kula-pavana pisze:
albert pisze: Zamieścił go Tuwim w wydanym w 1933 roku & zbiorze wierszy pt. "Biblia cygańska".
A dlaczego w tym wątku ? Bo po polsku, bo jest w tym wierszu moc i niezgoda na upodlenie, które to zawsze kojarzą się mi ze słowiańskością Słowianie byli ludem dumnym, anarchizującym, stąd wiecznie kłótliwym.
Mozna by sie spierac czy Tuwim byl Slowianinem, poniewaz byl pochodzenia zydowskiego i jak wielu zydowskich intelektualistow z tego okresu popieral calym sercem komunizm.

No ale napisal sporo naprawde dobrych wierszy, wiec nie bede drobiazgowy

No cóż, zapewne nie ma o co się spierać: nie był

, choć trzeba przyznać, że zajmował się słowiańskim folklorem. Chodzi mi bardziej o wymowę wiersza, który jest dla mnie przedni.